XXII 



WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING. 



Amsterdam. Aquarium-Gebouw van het K. Z. Genootschap ))Natura 

 Artis Magistra'". 26 November 1910. 's Avonds halfacht uur. 



Aanwezig: de H.H. Hoek (Voorzitter), Sluiter, Max Weber, de Meijere, 

 Ihle, Delsman, Kruimel, Redeke, Droogleever Fortuyn, Bolsius, Horst en 

 de Dames de Rooy, E. de Vries, Isebree Moens en van Leyden; als gast 

 de Heer J. W. van Nouhuys. 



Afwezig met kennisgeving: de H.H. Jentink, Vosmaer, van Bemmelen, 

 Hubrecht en Loraan. 



De Voorzitter thans voor de eerste maal in deze kwaliteit de Verga- 

 dering opend, betuigt er zijn blijdschap over voortaan met de leiding 

 der werkzaamheden te zijn belast en spreekt de beste wenschen uit voor 

 den bloei der Vereeniging. Hij deelt daarna mede, dat hij meent geheel 

 in den geest der leden te hebben gehandeld door ook uit naam der Ned. 

 Dierkundige Vereeniging een adres aan den Gemeenteraad van Amster- 

 dam te onderteekenen, waarin er op wordt aangedrongen te trachten 

 Prof. Hugo de Vries, die een beroep naar Amerika heeft ontvangen, voor 

 Nederland te behouden; door applaus betuigt de Vergadering haar in- 

 stemming met deze mededeeling. Na den Heer Nouhuys^ die deelnam 

 aan de beide laatste onderzoekingstochten in Nieuw- Guinea, te hebben 

 welkom geheeten, wordt overgegaan tot de wetenschappelijke mededeelingen. 



De Heer Weber doet een mededeeling over de eigenaardige broed- 

 verzorging van Kurtus GuUiven. Deze vischsoort werd namelijk door de 

 beide expedities in Nederlandsch-Zuid-Nieuw-Guinea in 1907 en 1909 

 aangetroffen in de Lorentz- of Noord-rivier; zij is daardoor gekenmerkt, 

 dat in volwassen toestand het mannetje aan het achterhoofd een beenige, 

 naar voren gekromde haak vertoont, waarin de eieren gedragen worden. 

 Deze zijn vereenigd tot twee min of meer ronde klompen, die door een 

 vrij dikke streng met elkaar verbonden zijn; zóó doorloopen de eieren 

 hun ontwikkeling tot zij vrijkomen uit de eikapsel. Spreker behandelt 

 de vermoedelijke wijze van ontstaan dier eiklompen en bespreekt de mor- 

 phologische beteekenis van het merkwaardige aanhangsel van het. supra- 

 occipitale. Een en ander werd door voorwerpen op spiritus en teekeningen 

 toegelicht. 



De Heer Delsman zegt, dat bij een onderzoek naar de ontwikkeling 

 van medusen en sessile gonophoren van verschillende Heldersche hydroidpo- 

 liepen hem bleek, uit een vergelijking van vele opeenvolgende ontwikke- 

 lingsstadiën, dat Goette's opvatting van den bouw der gonophoren van 

 Jlydractinia echinata op een verkeerde interpretatie zijner coupes berust, 

 en dat er bij deze wel degelijk van een entodermlamel, als door Weis- 



