XXXIV 



WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING 



Amsterdam. Aquarium-Gebouw van het K, Z. Genootschap «Natura 

 Artis Magistra''. 25 Maart 1911. 's Avonds halfacht uur. 



Aanwezig: de HH. Sluiter (Onder-voorzitter), Loraan, Kerbert, de Bussy, 

 Gouwentak, de Beaufort, Tjeenk Willink, van Kampen, Frets, Delsman, 

 Tesch, Bolsius, Hubrecht en de Dames Scholten en van Bork. 



Afwezig met kennisgeving: de HH. Weber, Jentink en Bolten. 



Daar Voorzitter en Secretaris beiden verhinderd zijn ter vergadering 

 te komen, wordt deze geleid door den Heer Sluiter, terwijl de Heer 

 Bolsius zich met het Secretariaat belast. 



De Heer Kerbert doet eenige mededeelingen over Zaglossus (Pro- 

 echidna). Sedert 1 Oct. 1910 bevindt zich een levend exemplaar eener 

 soort, tot dit geslacht behoorende, in de verzamelingen van het Koninklijk 

 Zoologisch Genootschap ^Natura Artis Magistra". Eenige photo's geven 

 een beeld van dit dier, afkomstig van Nederlandsch West-Nieuw-Guinea. 



Het dier heeft een lang, benedenwaarts gebogen rostrum (lengte van 

 de spits tot aan de verbindingslijn der oogen: 130 mm.) en bezit aan 

 lederen poot drie nagels; de lengte van het dier van de spits van het 

 rostrum tot aan het uiteind van den staart — staande over den zeer 

 gewelfden rug gemeten — bedraagt 850 mm. Deze gegevens: de grootere 

 lengte van het lichaam, het lange, benedenwaarts gebogen rostrum en 

 de aanwezigheid van drie nagels aan eiken poot, zijn voldoende, om het 

 dier te rangschikken onder het genus Zaglossus {Proechidna) en niet 

 tot het genus Tachyglossus of Echidna. 



Tot dit geslacht Zaglossus worden een viertal species of beter sub- 

 species gebracht, namelijk: 1° Zaglossus bruynii hruynii Peters et Doria 

 (187Ü); 2° Z. hruynii villosissimus Dubois (1884); 3° Z. bruynii nigro- 

 aculeatus Kothschild (1892), alle drie van Nederl. Nieuw Guinea; 4° Z. 

 hruynii hartoni O. Thomas (1907) van Britsch Nieuw Guinea. 



Het beschikbare materiaal is voorzeker nog niet voldoende, om met 

 zekerheid te kunnen beslissen, of deze vormen scherp begrensd zijn. De 

 meer of minder sterk ontwikkelde haarbekleeding tegenover een kleiner 

 of grooter aantal stekels, de lengte en de kleur der stekels enz. kunnen 

 het gevolg zijn van periodieke of van steeds voortgaande, onregelmatige, 

 langzaam plaats vindende wisseling der haren of stekels, van afslijting, 

 of wel in verband staan met den leeftijd der dieren, temperatuurver- 

 schillen, enz. 



Zoo is b.v. de haarbekleeding bij Z. hruynii hruynii, Z. hruynii vil- 

 losissimus en Z. hruynii hartoni veel sterker ontwikkeld dan by Z. hruynii 

 nigro-aculealus. De individuen der drie eerstgenoemde subspecies zijn boven- 



