XLVI 



van de dansmuis na te gaan Men weet hoe ze in Europa van uit Japan 

 werd ingevoerd, maar Kishi, een Japanner, beweert dat de dansrauis 

 uit China afkomstig is. Verder was niets bekend en dus moesten de 

 lichamelijke eigenschappen van de dansmuis de beslissing geven. 



Nu verschilt de dansmuis van Mus musculus, door dansbewegingen, 

 doofheid, onvermogen om te zwemmen, degeneratie van het Cortisch 

 orgaan en van den nervus octavus enz., al welke eigenschappen volgens 

 van Lennep aan een enkele oorzaak: degeneratie van de stria vascularis 

 in het oor te danken zijn Daarenboven is de dansmuis kleiner en zwak- 

 ker dan Mus musculus. Meestal is de kleur der dansmuis niet het grauw 

 van Mus musculus maar de kleur is geen kenmerk van belang, want 

 men kent dansmnizen in allerlei kleuren en teekeningen. 



De dansmuiseigenschappen volgen den regel van Mendel, wanneer men 

 een dansmuis met Mus musculus kruist. Bij onderlinge paring is de 

 dansrauis volkomen constant, bij kruising komen in de l**. generatie 

 uitsluitend loopmuizen, in de 2". generatie bij paring der bastaarden 

 ongeveer 16°/^ dansmuizen. Dit is door een aantal onderzoekers en voor 

 honderden individuen bewezen. 



Men moge nu al twijfelen of de 16°/^ dansmuizen in Gj wel met de 

 theoretische 25°/o voldoende overeenkomen, in ieder geval bewijst dit 

 gedrag der dansmuiseigenschappen, dat ze erfelijke in de kern der ge- 

 slachtscellen gelegen eigenschappen zijn en niet aan bijzondere patholo- 

 gische omstandigheden te danken. 



Om uit te maken of de dansrauis een variëteit van Mus musculus was, 

 dan wel een andere soort, werden 11 exemplaren vergeleken met de 

 diagnose en met exemplaren van Mus musculus. De groote gelijkenis 

 van de dansmuis en Mus musculus viel op, maar behalve de geringe 

 lichaamsgrootte werd een duidelijk verschil gevonden in het aantal staart- 

 ringen. Bij de dansmuis was dit aantal gemiddeld 136 (128 en 145 

 waren de uitersten) bij de huismuis 193 (met 174 en 214 als uitersten). 

 Het kleiner aantal staartringen van de dansmuis was geen gevolg van 

 het korter zijn der staart. Want 6 jonge huismuizen met korter staarten 

 dan de dansmuizen hadden toch het hooge aantal i'ingen. Ook was het 

 geringe aantal ringen niet aan kruising met een variëteit van Mus mus- 

 culus te danken, want 6 witte muizen van bekend onzuiveren oorspong 

 hadden allen het hooge aantal ringen. 



Het was dus nu mogelijk, dat de dansmuis een variëteit van Mus 

 musculus was, die behalve in de dansmuiseigenschappen ook door ge- 

 ringe lichaamsgrootte en het aantal staartringen van Mus musculus 

 afweek of dat het een variëteit van een op Mus musculus gelijkende 

 soort met 136 staartringen was. 



Dit laatste is zeer waarschijnlijk het geval. In Mus Wagneri Eversm. 

 vinden we een muis van de groep Mus musculus, die er sterk op gelijkt, 

 wier schedel o.a. niet van die van Mus musculus te onderscheiden is, 

 maar die ongeveer 130 staartringen heeft en wier staai'tlengte en lichaams- 

 lengte volkomen met die van de dansmuis overeenkomen. Bovendien leeft 

 deze muis in geheel Centraal Azië en dus in een groot deel van China, 

 waar ze in de huizen der menschen voorkomt. 



We kunnen ons nu gemakkelijk voorstellen hoe een dansende variëteit 

 van Mus Wagneri door Chineezen opgemerkt en in cultuur genomen, via 

 Japan tot ons gekomen is. Ware Mus Wagneri een in het vrije veld 

 levende soort, dan zou dit veel onwaarschijnlijker zijn. 



Op al deze gronden wordt de volgende nieuwe variëteit opgesteld : 



