XLIX 



Maar met de Selachii (bijv. Hexanchus en Selache), komt Amia overeen, 

 doordat de trigeminuskern geen ventraal gedeelte heeft zooals bij Teleostei; 

 doordat er 4 abducenswortels zijn, terwijl Selachii er 3 — 5, Teleostei allen 

 2 hebben; doordat deze abducenswortels dichter bij den glossopharyngeus- 

 wortel, dan bij den facialiswortel liggen; doordat de abducenskern niet 

 ver achter het niveau van intrede der wortels reikt; doordat de facialis- 

 kern één is met de glossopharyngeus- en vaguskern, terwijl Teleostei 

 deze als een afgescheiden stuk bezitten en ten slotte doordat de voorste- 

 hoorncellen in het ruggemerg dicht bij den ventrikel zijn gelegen en niet 

 ventraal komen, zooals bij Teleostei. 



Bovendien bezit Amia calva één half ventraal gelegen abducenskern, 

 terwijl Selachii één dorsale, Teleostei twee ventrale abducenskernen 

 hebben, een toestand, die als een overgangstoestand is te beschouwen. 



De Heer Kerberf wenscht te herinneren aan zijne mededeelingen 

 over Zaglossus (Proechidna) in de wetenschappelijke vergadering d. d. 

 25 Maart j. 1. en wel naar aanleiding van een tweede levend exemplaar 

 door het Koninklijk Zoologisch Genootschap «Natura Artis Magistra" den 

 5en Oct. j. 1. van Fakfak, West Nieuw-Guinea, ontvangen. 



Zooals een photo van dit tweede exemplaar aangeeft — wijkt deze 

 tweede vorm in vele opzichten van het eerstbedoelde individu af. Het 

 dier is in de eerste plaats veel kleiner (de juiste maten kan spreker nog 

 niet aangeven, omdat het dier bij aankomst te zwak was, om metingen 

 te doen) — bovendien is de haarbekleeding niet vaal grijsbruin — maar 

 gitzwart. De stekels zijn wit, aan den kop, de flanken en het staart- 

 gedeelte duidelijk waarneembaar, doch aan de rugzijde grootendeels door 

 de zwarte haarbekleeding bedekt. Mogelijk hebben wij hier een zwart- 

 gekleurde vertegenwoordiger van Zalophus hruynii bruynii Peters et 

 Doria voor ons — ofschoon het dier ook kenmerken vertoont van Z. 

 hruynii bartoni O. Thomas van Britsch Nieuw Guinea. Spreker hoopt 

 later hierop terug te komen. 



De Heer üic^ellengrebel doet eene mededeeling over een Trypano- 

 soma aangetroifen bij het rund. 



Mejuffrouw Wijnhoff wenscht in de eerste plaats eene mededeeling 

 te doen over eenige Palaeonemertinen. Na een korte historische uiteen- 

 zetting van de ontdekking der verschillende Palaeonemertinen-gêslachten, 

 wees de spreekster er op, hoe tot 1895, het jaar van het verschijnen van 

 Bürger's Monographie, slechts twee geslachten bekend geworden waren, 

 die zich niet om het algemeen bekende prototype der Palaeonemertinen, 

 Carinella, lieten groepeeren. Iluhrechtia werd door Burger tot eene 

 afzonderlijke familie gebracht, terwijl voor Cephalothrix een nieuwe orde 

 geschapen werd, waarin ook Carinoma opgenomen is. 



Na 1895 werden echter bekend Callinera, Carinesta, Huhrechtella en 

 Procarinina. Al deze geslachten wijken van het Protonemertinen-type 

 van Burger sterk af. Terwijl de verwantschap der bekende geslachten 

 vóór 1895 aldus werd aangegeven (Mac Intosh, Hubrecht). 



Carinina 

 Carinoma Carinella Cephalothix 



