LX 



Om deze uitspraak te bevestigen, worden foto's vertoond van de neus 

 van Chrysothrix sciurea, Cebus fatuellus, Ateles atu, Macacus sinicus en 

 van Lophopithecus melalophus, Semnopithecus maurus, Nyctipithecus tri- 

 virgatus en Ateles grisescens (schetsje). Ook verorden teekeningen van het 

 kraakbeenige neusskelet van eenige dezer vormen vertoond. 



Er wordt op gewezen, dat bij Platyrrhinen de neusgaten, aan de mediale 

 en orale zijde scherj) begrensd zijn, dat deze rand zich uit het niveau 

 van het gelaat verheft, zoodat tusschen beide randen een fossa internarina 

 ontstaat. Bij Catarrhinen zijn de neusgaten oraalwaarts geheel onbegrensd 

 tegenover de lip; op den neusrug bevindt zich vaak een sulcus inter- 

 alaris. De verschillende verhoudingen van de Platyrrhine en Catarrhine 

 neus komen vooral ook uit, als men de huid wegneemt en de cartilagines 

 alares prepareert. 



Ten slotte maakt spreker nog een opmerking over de Anthropoiden en 

 den mensch. Zij hebben een Catarrhine neus. Het bij den mensch voor- 

 komende cartilago alaris minor in de neusvleugel werd bij de anthropoiden 

 en bij een pasgeborene niet gevonden. 



