LXVIII 



WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING 



Amsterdam, Aquarium-Gebouw van het K. Z. Genootschap «Natura 

 Artis Magistra'". 27 Januari 1912. 's Avonds halfacht uur. 



Aanwezig: de HH. Sluiter, Bolsius, van der Horst, Kerbert, Delsman, 

 van Kampen, Kruimel, Loman, Eedeke, Ihle, de Beaufort, Weber, Horst 

 en de Dames de Rooij, Kleyn, Kuiper en Wibaut — Isebree Moens. 



Daar de Heer Hoek wegens ongesteldheid afwezig is, wordt bet voor- 

 zitterschap waargenomen door den Heer Sluiter. 



De Heer de Beaufort demonstreert een mannelijk exemplaar van 

 Laemargus rnicrocephahis {borealis Ihle), circa 2 M. lang, aan onze kust 

 gevangen, en wijst op enkele kenmerkende eigenschappen van deze voor 

 ons land zeldzame haai- soort. 



De Heer Horst laat een kleine, fraai gekleurde Amphinome zien, 

 vermoedelijk een nieuwe soort, door de Siboga-expeditie te midden van 

 Sargassowier bezuiden Amboina gevangen, die een jong op den rug draagt. 

 Dit is het tweede voorbeeld van een soort bi'oedverzorging in deze Anneliden- 

 familie, wijl uit de onderzoekingen van Augener is gebleken, dat de door 

 Baird het eerst aan de buikzijde van Hipponoë waargenomen en voor 

 parasieten gehouden wormpjes, de jongen van dit dier zijn. 



Mevrouw IVibaut — Isebree Moens deelt mede, dat zij in eenige 

 Planktonmonsters uit de Drentsche vaart, Leptodora kindtii Focke (hyalina) 

 in grooten getale heeft aangetroffen; zij werden een paar Meter beneden 

 de oppervlakte gevischt en schijnen dus eenigzins lichtschuw te zijn, wat 

 overeenkomt met vroegere waarnemingen. Voorts wijst zij op de kenmer- 

 ken en de getalsverhouding van de seksen, waarbij de wijfjes grootelijks 

 in de meerderheid schijnen te zijn. 



De Heer Delsman doet een mededeeling over den invloed van 

 den warmen zomer van 1911 op het plankton der Zuidelijke 

 Noordzee, naar wekelijksche waarnemingen op het lichtschip „Haaks". 

 Zooals uit rondgegeven grafische voorstellingen bleek, werden zoowel door 

 diatomeeën, peridineeën als copepoden reusachtige maxima bereikt, vele 

 malen booger dan in 1910. Voor de zeebewoners was het een zeldzaam 

 vruchtbaar jaar. Een echt Zuidelijke vorm, Doliolum naiionalis Borgert, 

 tot nu toe niet noordelijker dan bij Plymouth waargenomen (1904), vex-- 

 scheen tegen het einde der warmteperiode in groot aantal bij de „Haaks" 

 en hield zich gedurende vijf weken staande. Het waren phorozoiden. Een 

 preparaatje ervan werd rondgegeven. 



