LXXI 



WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING 



Arasterdam, Aquarium-Gebouw van het K. Z. Genootschap ))Natura 

 Artis Masfistra". 30 Maart 1912. 's Avonds halfacht uur. 



Aanwezig: de HH. Hoek (Voorzitter), de Beaufort, Nierstrass, Weber, 

 Bolten, van Kampen, Droogleever Fortuyn, de Vries, Tesch, Delsman, 

 Kruimel, Loman, Muskens, Bolsius, Kerbert, Sluiter en de Dames Peck, 

 Kuiper, van Leyden, Scholten, de Rooij en Wibaut — Isebree Moens. 



Bij afwezigheid van den Heer Horst wordt het Secretariaat waarge- 

 nomen door den Heer de Beaufort. 



De Heer Max Weber doet mededeeling omtrent een vrouwelijk exem- 

 plaar van den Narwal {Monodon monoceros L,), dat op 11 Maart 1912 

 gevangen werd in de Zuiderzee op de »Hond", een deel der Zandplaat 

 tusschen Kampen en Elburg. Over nadere bizonderheden omtrent dit 

 exemplaar, dat aangekocht werd voor het Museum van het Kon. Zoolo- 

 gisch Genootschap «Natura Artis Ma^istra", alsmede over de beteekenis 

 van deze buitengewone vondst, verwijst de spreker naar eene mededeeling, 

 die binnenkort in het Tijdschrift der Vereeniging verschijnen zal. 



De Heer Deïsnian zet een nieuwe theorie uiteen betreffende den 

 oorsprong der Vertebraten, die hij afleidt uit Grobben's Protostomia 

 door overgang van den oesophagus in de medullairbuis en dooi'breken 

 van een nieuwen mond. De spinaalganglien zijn homoloog met de buik- 

 ganglien der anneliden. Dat de vertebraten uit de anneliden zijn af te 

 leiden blijkt voorts uit 't feit, dat de oogen der eerste via de embryonaal 

 bij nog geheel open hersenplaat vaak optredende ))Sehgruben" (waarin 

 Eyclesheimer zelfs pigmentvorming constateerde) tot de pigmentvlekken 

 der anneliden zijn terug te brengen, indien men aanneemt, dat de 

 ))Scheitelplatte" der trochophora, de Hirnplatte geleverd heeft en door 

 inkromming als gevolg van annexatie door den oesophagus (d. i de me- 

 dullairbuis) 't archencephalon vormt. Ook 't gehoor- en 't reukorgaan laat 

 zich dan op de statocysten en de ))Wimperorgane" der Anneliden terug- 

 voeren. De oorspronkelijke mond blijkt dan tusschen de Regio orbitalis 

 en Eegio otica van de hersenen te liggen, dus ongeveer in 't mesencephalon. 



De Heer Hrnlmel doet eene mededeeling over Variabiliteit bij 

 Zoogdieren : 



Ie vertoont hij de huid van een exemplaar van Ursus arctos (één van 

 tien zulke pas in Siberië geschoten exemplaren) metende 2.36 M. d. w. z. 

 16 cM. langer dan opgegeven wordt, dus een dier ter grootte van Ursus 

 spelaeus; het gebit ontbrak, nadere bizonderheden dus niet bekend; 



