LX S XVI 



ayant Ie caraotère tres primitif d'une tendance a peine ébauchée a Fin- 

 curvation ; co fait nous ramene ii l'origine la plus lointaine de l'organe 

 propulseur du sang, localisé chez les Craniotes dans une courte portion 

 d'un vaisseau cépbaliiiue a la face ventrale du tube digestif. 



Les raisons pour lesquelles l'organe cardiaque primitivement rectiligne 

 a subi des phénomènes de torsion m'échappent totalement, elles sont 

 peut-être uniquemenl fonctionnelles. Ces phénomènes se seraient produits 

 au hasard chez les Poissons, ce qui expliquerait la diverslté de la torsion 

 cardiaque suivant les espèces de ces aniraaux, tandis que chez les Ver- 

 tébrés supérieurs aux Poissons un type tres déterminé de torsion car- 

 diaque se fixait d'une maniere iramuable, aulant que les recherches actuelles 

 permettent de Ie supposer. 



En poussant plus loin l'hypothèse peut-être pourrait-on dire que les 

 Vertébrés supérieurs flérivent d'espèces de Poissons chez qui s'était fixée 

 une torsion de l'ébauche cardiaque telle qu'a un certain moment ie ven 

 tricule se porte en avant de l'oreillette, décrivant avec ce segment caudal 

 du coeur une courbe a concavité craniale et gauche. 



De Heer Dietz doet een raededeeling over »de plaats der Gadiden 

 in het systeem". 



De Gadiden werden vroeger met de Pleuronectiden in de groep der 

 Anacanthini vereenigd, later werden de laatste onder de Acanthopterygii 

 geplaatst. Daarentegen vormen de Gadiden met de Macruridae ook na de 

 groote vernieuwing van het systeem der Teleostei door Boulenger e. a. 

 nog steeds een afzonderlijke groep, waarvan men aanneemt, dat zij reeds 

 zeer vroeg van de hoofdmassa der Teleostei afgesplitst is. 



Ik meen daarentegen, dat de Gadiden echte Acanthopterygii zijn. De 

 sterke verbeening van den schedel, het voorkomen van een septum inter- 

 orbitale, de naar voren gebrachte buikvinnen zijn alle kenmerken, die 

 hierop wijzen. Wat den bouw van den schoudergordel betreft wees Boulenger 

 reeds op de overeenkomst met de Blenniidae Ook maak ik nog op de 

 volgende kenmerken opmerkzaam : 



1°. De ossa pharyngea sup. bestaan uit de verbreede en aaneengesloten 

 pharyngo-branchialia II, III, IV; phar. br I is geheel verdwenen en 

 het epibranchiale I leunt tegen het phar. br. II aan, juist als bij de 

 hoogere Acanthopterygii en verschillend van alle lagere vormen in 

 en buiten deze groep. 

 2°. De adductor mandibulae bestaat uit vier afdeelingen, waarvan twee 

 zijn geinsereerd aan het masillare en overeenkomen met de afdeeling 

 A' der hoogere Teleostei. Deze splitsing van A* in een oppervlakkig 

 en een dieper gelegen gedeelte vinden we reeds voorbereid bij 

 lAparis en Cyclopterus. 

 3°. De intermandibularis wijkt in vorm (rolrond) en ligging (ver naar 

 voren) sterk af van alle andere Teleostei, voor zoover bekend, en 

 komt overeen met die van Liparis en Cycloptenis 

 4°. De genio-hyoideus bestaat uit drie afdeelingen, gescheiden door twee 

 inscripties, ten bewijze, dat de intermandibularis posterior erin is 

 opgenomen, wat op zichzelf reeds een kenmerk der hoogere Teleostei 

 is. Bovendien is de oorspronkelijke, gesplitste insertie aan de mandi- 

 bula verdwenen en vervangen door één enkele, ventraal van den 

 intermandibularis, door bemiddeling van den nieuw toegevoegden 

 intermandibularis posterior. Ook dit is tot nu toe, behalve bij Lophius, 

 nog slechts bij Liparis en Cyclopterus gevonden. 



