CVI 



Job Baster waargenomen, wiens beschrijving bevestigt, dat de door Caul- 

 lery en Pelseneer waargenomen hoedjes inderdaad de eierhoopjes van de 

 alikruik zijn. Ook in 't plankton van Nieuwediep vond spr. ze in 't voor- 

 jaar geregeld. Op 't veligerstadium komt de larve vrij. Ook deze veligers 

 komen in 't plankton voor, echter in niet zoo groot aantal als die van 

 Lacuna divaricata, die er sprekend op gelijken. 



In 't plankton van de haven te Nieuwediep werd door spr. voorts 

 twee maal aangetroffen een Actinotrocha, larve van Phoronis, tot nu 

 toe wel bij Helgoland en op de Belgische kust, doch nog niet bij ons 

 gevonden. Ook hiervan werd een preparaatje vertoond. 



De Heer Horst spreekt vervolgens over de morphologische be- 

 teekenis van het elytron der Apbroditidae naar aanleiding 

 van een merkwaardige Lepidasthenia-soort, door de Siboga- expeditie 

 verzameld ; bij dezen worm hebben den elytra den vorm van een ovaal knopje, 

 dat aan de mediane zijde bevestigd is aan een lange elytrophoor. Hij 

 herinnert aan de beschouwingen van Darboux, die in navolging van Quatre- 

 fages en Grube het elytron niet voor homoloog houdt met den dorsalen 

 cirrus, maar de tubercula dorsalia of elytronknobbels als elytrophoren 

 opvat. Volgens sprekers opvatting is deze theorie evenwel voldoende weer- 

 legd door Hans Duncker, die heeft aangetoond, dat laatstgenoemde organen 

 in hun anatomischen bouw verschillen zoowel van cirrophoor als van elytro- 

 phoor, vooral door de afwezigheid van een zenuw ; door den toestand bij 

 bovengenoemde Lepidasthenia-soori, bij wie de elytra zoowel in voorkomen 

 als ligging sterk met den dorsalen cirrus overeenstemmen, acht spreker 

 Duncker's opvatting zeer versterkt. 



De Heer Redeke laat een exemplaar van den aan de Engelsche kust 

 en bij Helgoland niet zeldzamen Cottus hnbalis Euphr. zien, dat begin 

 Maart 1913 bij Helder gevangen werd. Deze soort hoort thuis op rotsige 

 kusten en het was tot dusverre niet met zekerheid bekend, of zij ook 

 tot de Nederlandsche fauna behoorde. 



Naar aanleiding van deze mededeeling wijst de Heer Hoek op zijn lijst 

 van Visschen van N. Europa, waarvan hij thans een nieuwe uitgaaf be- 

 werkt en verzoekt om eventueele opmerkingen. 



De Heer Dietz spreekt vervolgens over de afkomst der Teleostei. 



Terwijl de Selachii en Holocephalen alle zeebewoners zijn, treft men 

 onder de Teleostomi zoowel zee- als zoetwaterbewoners aan. Bovendien 

 kent men nog de zgn. anadrome en katadrome soorten, die echter naar 

 de plaats hunner voortplanting resp. tot de zoetwater- en de marine fauna 

 moeten worden gerekend. De eigenlijke brakwatervormen kunnen als 

 overgangsvormen worden beschouwd. Het is spr. opgevallen, dat er ver- 

 band schijnt te bestaan tusschen de verdeeling der verschillende Teleos- 

 tei-families over het zoete water en de zee en de plaats, die zij in het 

 systeem innemen. Globaal genomen, kunnen wij zeggen, dat van die 

 groepen, die een min of meer archaeisch karakter dragen, dus of primi- 

 tief gebouwd of in één richting gespecialiseerd zijn, de meerderheid be- 

 hoort tot de zoetwaterfauna. Dit geldt in hooge mate voor de Ostariophysi, 

 de Symbranchii en de Haplomi, terwijl de Malacopterygii meer een ge- 

 mengd karakter dragen, de Apodes echter uitsluitend zeedieren zijn. Die 

 families, die in hun geheel tot de marine fauna behooren, zijn in zeer vele 

 gevallen zeer afwijkend gebouwd; veelvuldig zijn zij diepzee-bewoners. 



