H4 



B. improvisus , I). lieeft C(M1 wijilc verspreiding. 



is geuKikkelijk wat di'ii aard der midden- 

 stof betreft , (zout-, brak-, zoetwater), 

 vertoont wijzigingen in den vorm van haar 

 tergum, in den bouw van haar wand- 

 schelpjes. 



varieert, wat het aantal tanden van labrum 

 en mandibula betreft. 



heeft sterk behaarde monddeelen , en wijkt 

 eindehjk nog af door een veranderhjk aan- 

 tal segmenten in de cirren. 

 Deze punten in hun verband beschouwd , hebben eenige 

 beteekenis. Een zeepok weet zich aan ie pasi<en aan een gerin- 

 ger zoutgelialte in het liaar omgevende water. NatuurUjk krijgt 

 zij daardoor een ruimere verspreiding. Zij dient zich te gaan 

 vasthechten op voorwerpen , waaraan zij dat niet gewoon is en 

 daarvan is licht een wijziging in den bouw van haar wandschelp- 

 jes het gevolg. Was het liaar in de open zee van veel dienst, 

 dat dwarsche tusschenschotten in de waudkanalen haar sclielp 

 stevigheid verleenden , in de meer stille wateren , waar zij ver- 

 dwaald is, kunnen deze zooveel nut niet meer doen: zij ver- 

 dwijnen min of meer. Aan ander voedsel moet zij zich gewen- 

 nen : haar voornamelijk dierlijken kost heeft zij niet mede geno- 

 men uit den oceaan naar de monden van rivieren , waar zij nu 

 gaat t'huis hooren. Met dat veranderen van voedsel gaan wij- 

 zigingen in haar monddeelen en cirren noodzakelijk samen ; 

 slechts die exemplaren zullen op den duur kunnen concurreeren , 

 die allengs de geschiktheid hebben gekregen andere diertjes te 

 vangen met hun cirren , te vernielen met hun monddeelen. 

 Dat deze daardoor eenigszins gewijzigd zijn ; of liever, dat 

 bijna alle wijzigingen zich op deze geconcentreerd hebben , kan 

 niemand verwonderen. 



Gelukt het haar op den duur zich in brakke, zoete wateren 

 te handhaven , dan zal er een constante nieuwe vorm ontstaan , 

 die als eigen soort naast haar stamouders in het zoete water 

 zal optreden. 



