51 



(op PI. X , fig. 5 van het eerste deel) als spits afgebeeld , terwijl 

 zij in werkelijkheid een zeer stomp knobbeltje vormt. 



Het aantal leden van de cirren wordt door Darwin niet ver- 

 meld. Het is ook bijna ondoenlijk dit aantal met nauwkeurig- 

 heid te bepalen omdat de afzonderlijke leden hoe langer zoo 

 moeielijker onderscheiden worden , hoe meer men naar de basis 

 nadert. 



Voor de kennis dezer soort behoef ik hier niets meer bij te 

 voegen : de Lepaden worden grootendeels slechts naar uitwendige 

 kenmerken bestemd. 



De Heer R. T. Maitland stond mij een exemplaar van een 

 variëteit dezer soort, op ons strand aangetroffen, ter beschrijving af. 



De Lepas anatifera. Linn. var. dentata. Bruguière komt in 

 alle opzichten met de soort overeen , maar wijkt daarvan af door- 

 dat de carina , in plaats van glad of gestreept te zijn , een rij 

 tandjes draagt. Deze worden veroorzaakt , door dat de achter- 

 eenvolgens afgescheiden lagen vrij over het oppervlak van dat 

 schelpje als tandjes uitsteken. 



Bruguière maakte daarom van dezen vorm een afzonderlijke 

 soort; Darwin beschouwt ze (en terecht naar ik meen) enkel als 

 een variëteit, omdat alle mogelijke overgangen tusschen volkomen 

 gladde en scherp getande carinas aan exemplaren van Lepas 

 anatifera voorkomen. 



NASCHRIFT. 



Bovenstaande bijdrage werd door mij in April van dit jaar 

 aan de uitgevers van het Tijdschrift gezonden om (volgens af- 

 spraak met de Redactie) nog in het eerste deel van het Tijdschrift 

 te worden opgenomen. In dat geval zou zij waarschijnlijk tegelijk 

 verschenen zijn met Maitland's naamlijst van Nederlandsche Schaal- 

 dieren. Nu dat niet geschied is, zou men het vreemd kunnen 

 vinden , dat ik dien auteur niet in mijn „ Historisch-gedeelte " 

 vermeld , wat ik natuurlijk niet heb kunnen doen. 



De Heer Maitland vermeldt nu echter in zijn lijst eenige 



