57 



Lepas anatifera. Linn. 



Kalkplaten glad of fijn gestreept; alleen het rechter scutura met een 

 inweudigeu „umbonalen" tand; bovenst gedeelte van den steel donker gekleurd. 

 Atlantische Oceaan, Middellandsche Zee, (Zeer gemeen). 



Lepas Hillii. Leach. 



Kalkplaten glad; scuta zonder inwendige „umbonale" tanden; carina 

 staat een weinig afgezonderd van de overige kalkplaten, met de vork niet 

 dicht aan den basalen rand der scuta; bovenst gedeelte van den steel óf 

 bleek óf oranje. 



Middellandsche Zee, Atlantischen Oceaan tot SO'* N. B. 



Lejjas anserifera. Linn. 



Kalkplaten dicht bij elkander, zwak gevoord (vooral de terga); rechter 

 scutum met een stevigen inwendigen „umbonalen" tand, linker met een klei- 

 nen tand of eenvoudig met een kam; de sluitrand gekromd en vooruitkomend; 

 bovenst gedeelte van den steel oranje. 



Middellandsche Zee en verspreid door den Oceaan. 



Lepas pectinata. Spengler. 



Kalkplaten dun, diep gevoord, vaak met kamvormige uitsteeksels. Scuta 

 met een vooruitkomende rug, die zich uitstrekt van de „ umbo" tot aan den 

 top, kort bij den sluitrand; de vork der carina heeft tanden, die een hoek 

 van 135" tot 180» vormen. 



Atlantische Oceaan, Middellandsche Zee. 



Lepas fascicularis. Ellis. 



Kalkplaten dun, glad, doorschijnend; carina rechthoekig gebogen, met 

 het onderst gedeelte uitgebreid in een platte langwerpig-vierkante schijf. 

 Kusten van Groot-Brittannie en Frankrijk. 



11. Geslacht. S cal peil um. Leach. 



Kalkplaten twaalf a vijftien; in de onderste krans vier of zes zijstukken, 

 met hun groei-lijnen gewoonlijk naar elkander gericht; sub-rostrum hoogst 

 zelden aanwezig; pedunculus met schubben, zelden naakt. 



Scalpellum vulgare. Leach. 



Kalkplaten veertien, daaronder het rudimentaire rostrum begrepen : bo- 

 venste zijstukken onregelmatig eirond. 



Groot-Brittannie, Ierland, Frankrijk, Noorwegen, Napels. 



