76 



nullen h<'t i^iirnalen-vissclu'n in Katwijk bij. Telkons vond hij 

 talrijke krabbetjes van deze soort, ofschoon niet zoo \e\e als 

 op d\}n bovengenoemden datum. 



Een tweede raededeeling van den lieer Hoek sloot zich 

 eveneens aan de naamlijst van den Heer Maitland aan. In zijn 

 eerstdaags in het Tijdschrift der Vereeniging te verschijnen bij- 

 drage tot de kennis der Cirripediën der Nederlandsche Fauna, 

 wordt de Lepas pectinata Spengler niet opgenomen , omdat het 

 hem niet gelukt was persoonlijk met exemplaren van onze Fauna 

 van deze soort kennis te maken ; wat Verruca Strömia MflU. be- 

 treft had hij zich moeten bepalen tot het vermelden van het weinige, 

 dat een enkel exemplaar van den Heer Maitland ontvangen, 

 hem had kunnen leeren. Onlangs was hij echter in een ver- 

 geten kast van het Rijks-Museum te Leiden , onder stof en vuil 

 begraven , van deze beide soorten talrijke exemplaren op het 

 spoor gekomen , zoodat hij thans niet meer aarzelde ze als 

 inheemsche soorten te beschouwen. Herklots had de Lepas 

 pectinata bij Katwijk , de Verruca Strömia bij Noordwijk ge- 

 vonden , wat op de etiquetten vermeld stond. 



Het laatste door den Heer Hoek vermeld , kwam hierop 

 neer: Nadat hij de vergadering vergunning had gevraagd eenig- 

 zins buiten het programma te gaan door over een spinachtig dier 

 te spreken , deelde hij mede een Tardigraad in den mantel van 

 Balanus halanoïdes te hebben aangetroffen. Tardigraden zijn 

 geen zee- maar zoetwater-dieren ; slechts één maakt hierop een 

 uitzondering en wel de Echinixcus SigiKinnndi Schultze, welk 

 diertje volgens M. Schultze bij Ostende en volgens GreefF bij 

 Helgoland voorkomt. 



Tot deze soort behoorde nu ook het microscopisch kleine 

 individu waarmede de leden bij sterke vergrooting kennis konden 

 maken en welke soort gemakkelijk daaraan herkend kan wor- 

 den , dat het aantal klauwtjes op elk der pootjes 7 a 9 bedroeg 

 en niet 4 zooals bij de overige Tardigraden. Een historische 

 bijzonderheid knoopt zich nog aan dit microscopische wezen. De 

 eerste teekening door Max Schultze gepubliceerd (volgens het 

 levensbericht \:in dien grootste aller Microscopisten door Prof. 



