II. 



D o R Y L A I AI U S D U J. 



Van dit belangrijke en zoo gemakkelijk lierkenbai'e geslacht 

 trof ik niet minder dan twaalf' soorten aan, waarvan elf in klei- 

 aarde en ééne in koemest. De elf eersten leefden allen aan de 

 worlels van mos en van phanerogame planten. Behalve de in 

 koemest gevonden soort, D. borborophilus n. sp. , zijn er zeven 

 nieuw voor de wetenschap; de overige, reeds vroeger waarge- 

 nomen, soorten zijn Dor. papiliatus Bast., tritici Bast., Bastiani 

 Btsli en longicaudatus Btsli. 



Wat in de eerste plaats de wijze van voorkomen der door 

 mij waargenomen soorten betreft, zoo kan ik het volgende 

 mededeelen : 



Zoowel rond Leiden als rond Middelburg vindt men zeer 

 algemeen en dikwijls den D. papiliatus Bast. , doch de mannetjes 

 trof ik, evenmin als de vorige onderzoekers, aan. Zeer alge- 

 meen vindt men ook het gehoole jnar door de langstaartige 

 Dorylaimen , die ik onder den naam van D. stonosoma n. sp. 

 en D. brigdammensis n. sp. zal beschrijven , en die mis- 

 schien slechts tot céne soort gebracht moeten worden. Veel 

 zeldzamer treft men reeds D. longicaudatus Btsli aan , die ik 

 alleen bij Leiden waarnam. D. rhopaioccrcus n. sp. vond ik in 

 den zomer vrij talrijk in kleiaarde, dii- met mos begroeid, en 

 niet ver van stroomend water gelegen was. D. elongatus n. sp. 

 vond ik alleen in een tuin te Middelburg, onder graszoden, 

 zoowel in den winter als in den zomer, doch verre van talrijk. 

 D. Bastiani Btsli nam ik in slechts zeer weinige exemplaren in 

 het najaar waar in aarde tusschen de wortels van mos, dat op 

 oude boomstammen groeide bij Leiden , terwijl de mannetjes 

 dezer soort mij onbekend bleven. D. gracilis n. sp. treft men 

 weder talrijker aan in zanderige aarde , in het voorjaar, op het 

 eiland Walcheren , terwijl ik hem rond Leiiien nog niet op- 

 merkte. 



D. similis n. sp. , D. robustus n. sp. , D. regius n. sp. en 



