95 



weder de gewone halssleuven. De doorn is betrekkelijk zwak , 

 en meet Vg van de lengte van den oesophagus. Ik kon hier 

 duidelijk waarnemen dat de aanhechtingsplaats van de doorn- 

 membraan aan den wand der mondholte niet op den bodem der 

 mondholte gelegen is; de mondholte wordt daar ter plaatse 

 alleen zeer veel enger, doch omgeeft naar achteren heen den 

 doorn nog een eind weegs. De oesophagus, die V5 van de ge- 

 heele lengte bereikt, is, waar hij aan den doorn geinsereerd 

 is, elHpsoidisch verdikt; hij wordt dan cylindrisch , is bij de 

 hersenen het dunst en wordt daarop geleidelijk (en dus niet 

 onmiddellijk, gelijk bij D. regius) dikker en breeder. Darm en 

 rectum vertoonen niets bijzonders. De spicula zijn zeer slank , 

 aan beide uiteinden puntig, terwijl de binnenste helft verbreed 

 is; in het voorste gedeelte verloopt weder eene verdikte chitin- 

 streep. De spicula worden door twee korte, van achteren iets 

 dikkere, accessorische stukken beschut. Op éénigen afstand vóór 

 den anus (0,4 mm.) ligt eene mediane rij van bijna veertig zeer 

 kleine en lage papillen ; nagenoeg twaalf voorste en twaalf ach- 

 terste van deze rij liggen onmiddellijk tegen elkander aan , ter- 

 wijl de in het midden gelegene op een geringen afstand van 

 elkander verwijderd liggen (vgl. de vergroote afbeelding). 



Deze papillen zijn schijfvormig en door een rond klein dik 

 knopje gekroond ; de zenuwen , die naar ieder toeloopen , zijn 

 duidelijk waar te nemen. Van af den anus tot nog een eind 

 vóór de papillenrij vertoonde de huïd de gewone schuine strepen. 



Jammer dat ik ook van deze soort slechts één exemplaar 

 waarnam, daar zij, evenals D. regius, door hare grootte uit- 

 termate geschikt is voor de studie van den fijneren bouw der 

 Dorylaimen. Daarom moge aan de volgende opgaven niet veel 

 waarde worden toegekend. 



De cuticula is zeer dik , en bestaat uit minstens twee lagen , 

 eene buitenste zeer dunne en binnenste zeer dikke. 



Zoowel als men haar van de oppervlakte beschouwde , als 

 wanneer men de optische doorsnede waarnam , vertoonde de 

 huid wederom twee stelsels van zeer fijne elkander kruisende 

 lijnen. Toen ik de spierlaag en de intestina verwijderd had, 



