11] 



Ook vertoont de staart de bij alle Dorylaimen voorkomende 

 schuine cuticulairstrepen. De geslachtsbuis van liet mannetje 

 is, zooals bij D. borborophilus mihi , tweedeelig, d. i. hij 

 splitst zich in twee strengen , die naar tegengestelde richting 

 verloopen. Karakteristiek zijn ook de spicula met de beide acces- 

 sorische stukken ; de eersten zijn in het nn'dden gebogen en aan 

 beide uiteinden vrij puntig , terwijl in het midden een chitineuse 

 verdikkingsstreep te bemerken is. De accessorische stukken 

 eindigen met dunne stompe spits en zijn innig, naar het schijnt , 

 met de spicula verbonden. 



De cuticula van deze soort is dik en wordt overal , doch 

 vooral aan het voorste lichaamseinde en aan het kegelvormig 

 gedeelte van den staart door huidpapillen doorboord. 



Schoon kon ik hier de beide insertieën der doornmembraan 

 waarnemen. Duidelijk zijn ook de mediaanvelden , vooral de ven- 

 trale , welke, nabij de vulva het breedst, dan spoedig versmal- 

 len en niettemin zeer lang te vervolgen zijn. 



Hoewel Bütschli geene andere kenmerken van zijne slechts 

 in één jeugdig exemplaar waargenomene soort vermeldt dan de 

 afmetingen, zoo besluit ik toch tot de identiteit onzer soorten, 

 dewijl de afmetingen in goede overeenstemming zijn en in 

 betere dan ten opzichte van de hierna te beschrijven andere 

 langstaartige Dorylaimen. 



Het mannetje onzer soort is door zijne eigenschappen zeer 

 licht te onderscheiden; het wijfje biedt meer moeilijkheden aan. 



Het is echter veel langer dan de soort, die ik als D. brig- 

 dammensis mihi en veel minder slank dan de vormen, die ik 

 onder den naam van D. stenosoma samenvat. Vgl. de beschrij- 

 ving dezer soorten. 



