113 



voor in vochtige kleiaarde op liet eiland Walcheren , waar ik 

 haar in Maart volwassen aantrof, het eerst nahij het gehucht 

 Brigdamme. 



Ook vond ik later in Juni een volwassen mannetje in den- 

 zelfden grond hij Leiden. 



De mannetjes worden 1,4 — 1,5 mm., de wijfjes 1,7 mm. lang. 



Het lichaam dat over het algemeen slanker is dan dat van 

 D. longicaudatus Btsli , wordt naar voren geleidelijk dunner en 

 draagt een door de gewone halsvernauwing afgescheiden en ook 

 van laterale sleuven voorzienen kop. Deze vrij lage kop bezit 

 papillen, die, ook in hare plaatsing, veel overeenkomst ver- 

 toonen met die van D. longicaudatus Btsli De doorn is met 

 betrekking tot de lengte van den oesophagus korter dan bij de 

 vermelde soort; deze oesophagus, welke bij het mannetje iets 

 langer is dan bij het wijfje en betrekkelijk langer dan bij D. lon- 

 gicaudatus gaat op het midden zijner lengte vrij snel in de bree- 

 dere achterste helft over. 



De staart wordt bij het wijfje, even achter den anus, smaller 

 en loopt vervolgens haarfijn uit, zoodat hij in gedaante geheel 

 overeenstemt met dien van het wijfje van D. longicaudatus Btsli. 

 Ook zijne lengte is bij beide soorten dezelfde. 



Bij het mannetje is het achterste gedeelte van het lichaam 

 karakteristiek voor onze soort: vóór den anus ziet men behalve 

 de onmiddellijk bij den anus gelegen anaalpapil , eene mediane 

 rij van zes of zeven papillen , waarvan de onderlinge afstand 

 van voren naar achteren toeneemt , met uitzondering van de ach- 

 terste papil , die even ver van de voorlaatste afligt als de 

 voorste in de rij van de tweede. Bij het Leidsche exemplaar 

 stonden de vijf voorste papillen even ver van elkander af. 

 Zij zijn laag en klein , doch de haar innerveerende zenuwen 

 zijn duidelijk waar te nemen. Ter zijde van deze rij vertoont 

 de huid weder de gewone schuine strepen. Onmiddellijk achter 

 en bij den anus ligt eene zwakke verhevenheid. De staart ver- 

 schilt daardoor van dien bij D. longicaudatus, dat hij minder 

 plotseling doch meer geleidelijk in het lange dunne gedeelte 

 overgaat en veel langer is. 



