117 



is als bij Tylenchus gebouwd en bezit een paar bulbi. De huid 

 is geringd. De geslachtswerktuigen zijn tweedeel ig en wijken 

 dus af van die van Tylencholaimus , Tylenchus en Aphelenchus; 

 een e bursa bij het mannetje is afwezig. 



Ik beschouw nu deze wormen als ten hoogste verwant aan 

 de primitieve stamouders der Tylencholaimen , Tylenchen en 

 Aphelenchen , aan de hypothetische Tylolaimi ; uit deze laatsten., 

 welke een gelijk gebouwden pharynx bezaten , doch een oeso- 

 phagus als bij Dorylaimus en Tylencholaimus, ontstonden de 

 Tylopharynges hoofdzakelijk door verandering van den oesopha- 

 gus, die nagenoeg denzelfdeu bouw kreeg als wij bij Tylenchus 

 aantreffen. 



Uit andere Tylolaimi ontwikkelden zich wormen , wier ge- 

 slachtswerktuigen , in stede van tweedeelig, zooals nog bij de 

 Tylopharynges, enkelvoudig en niet verdeeld waren. Uit deze 

 wormen ontstonden de Tylencholaimen door meerdere aaneensluiting 

 en meer convergeeren der geknobbelde chitinstaven ; wat hun 

 overig maaksel betreft, ondergingen zij weinig verandering. Uit 

 deze wormen ontwikkelden zich eindelijk, behalve de Tylencho- 

 laimen , ook de Tylenchen en Aphelenchen door volkomen aan- 

 eensluiting der chitinstaven, zóódat die den speer vormden , zoo- 

 als die zich tegenwoordig voordoet, dan ook door wijziging van 

 den bouw van den oesophagus. 



De Tylopharynges beschouw ik dus als zeer oude vormen , die 

 na verwant zijn aan de wel waarschijnlijk uitgestorven Tylolaimen. 



"Wat de tegenwoordig levende geslachten betreft, zijn zij 

 verwant aan de stamouders der Ironi , Dorylaimi , Odontosphae- 

 riden aan de eene zijde en aan de Tylencholaimen , Tylenchen 

 en Aphelenchen aan de andere zijde. 



Tylopharynx striata n. sp. 

 Plaat VI. Fig. 15,_d. 



Deze merkwaardige dieren zijn tamelijk zeldzame wormen , 

 die men reeds in April volwassen aantreft in vochtige kleiaarde 

 aan de wortels van grasplanten in de omstreken van Leiden. 



