18<^ 



plaats vindt, to vergewissen of beide soorten werkelijk verschil- 

 lende zijn. 



Om deze redenen voer ik eenen dooi' mij aaiigctroften Aplie- 

 lenclins onder een nieuwen naam op. 



Aphelenchus modei<t7i.s n. sji. 

 Plaat VII. P^ig. 24„_,. 



Slechts eenmaal trof' ik dezen Aphelenchus aan , het was in 

 April 1875 en wel bij Leiden aan de wortels van grasplanten. 



Hij is ten hoogste verwant aan Aph. jnii Bast., die echter 

 in rottende peeren werd aangetroffen. 



Aan de huid neemt men, bij sterke vergrooting, duidelijke 

 huidringen waar; deze zouden, volgens Bastian , bij Aph. pyri B. 

 ontbreken. Het eenige door mij waargenomen mannetje (de soort 

 is hier dus zeldzaam) was 0,64 mm. lang; de kop is door eene 

 halsvernauwing afgescheiden , lippen konde ik niet bemerken , hoe- 

 wel de uiterlijke gedaante van den kop zeer overeenstemde met die 

 van den door Bütschli voor liet mannetje van A. parietiuus B. ge- 

 houden en afgebeelden worm. De doorn is moeilijk te onder- 

 scheiden en een knobbel is waarschijnlijk niet voorhanden. De 

 oes. eindigt met een scherp afgeteekenden bulbus en is Vg» bij 

 A. pyri B. Vio der geheele lengte lang. 



De darm wordt , naarmate hij dichter bij den bulbus oesophagi 

 gelegen is, nauwer en schijnt door eenige cellen omgeven te worden. 



Aan de huid bemerkt men ook eene zeer snuille zijmembraan, 

 die, wanneer men den worm mediaan beschouwt, alleen in het 

 middelste gedeelte van het lichaam duidelijker, doch aan de 

 beide uiteinden flauwer is. De staart eindigt kegelvormig puntig 

 met eene fijne spits voor de uitvoeringsbuis der staartklier en 

 bezit even vóór zijn einde een papilvormig uitsteeksel aan iedere zijde. 



B<'halve dit uitsteeksel ziet men, vooral als men den worm 

 van de buikzijde uit beziet, aan iedere zijde vlak bij en 

 achter den anus eene postanale papil. Ook bestaat de mogelijk- 

 heid dat er op het miildeii van den staart nog een jiajiil wordt 

 aangetroffen. 



