143 



bereikt. De uitwendige gedaante is bij beiden dezelfde; naar 

 voren wordt het lichaam geleidelijk smaller, evenzoo naar ach- 

 teren , waar het stomp eindigt. 



Deze stompe staart draagt evenwel een zeer kleine spits, 

 zooals Bütschli er een bij C. striatus B. beschrijft. De kop 

 draagt zes lippen , op elk dezer eene vrij hooge papil. De 

 pharynx is gelijk bij de overige Cephalobi gebouwd; zijn lumen 

 wordt door drie chitinlijsten begrensd, die een paar verdikkings- 

 plaatsen bezitten en zich voordoen alsof ieder uit verscheidene 

 achter elkaar gelegen stukken bestond. 



De oesophagus is bij het mannetje iets meer dan een vierde, 

 bij het wijfje juist een vierde der geheele lengte lang en heeft 

 denzelfden karakteristieken vorm als andere Cephalobi ; hij is 

 namelijk in zijne voorste helft verbreed , wordt achter zijn mid- 

 den vrij snel smaller, waarop hij vervolgens in een bulbns over- 

 gaat, waarin een tandtoestel gelegen is. 



Bij het mannetje wordt de staart V255 "i^i. lang; beziet 

 men den staart van de mediane (ventrale) zijde, zoo bemerkt 

 men dat hij door eene zeer smalle bursa omgeven tvordt , waarin 

 papillen voorkomen, gelijk bij de echte Rhabditiden. Van ter 

 zijde gezien , bemerkt men op den staart slechts eene in de 

 lengte verloopende lijn , die de uitdrukking is der bursa. Tn 

 deze bursa neem ik zes papillen waar, waarvan drie achter, 

 twee vóór en één nabij den anus gelegen zijn ; de drie postanale 

 be\ inden zich op vrij gelijke afstanden van elkander af, doch de 

 voorste postanale is verder van de anale dan van de tweede 

 postanale papil verwijderd. 



Bij de anale papil is de bursa reeds zoo smal , dat zij 

 moeilijk meer waar te nemen is. De achterste praeanale is even 

 ver van de anale papil verwijderd als deze van de voorste 

 postanale. De tweede praeanale ligt bijna tweemaal zoo ver van 

 de eerste of achterste praeanale als deze van de anale papil af 

 ligt. Naar ieder der papillen voert eene duidelijk herkenbare 

 zenuw. De spicula zijn gelijk en eindigen met eene scherpe 

 punt ; naar achteren zijn zij afgerond. Ook komt er een acces- 

 sorisch stuk voor. 



