153 

 X. 



R H A B D I T I S D U J. 



Hier te lande en in het algemeen in Europa schijnen slechts 

 weinige echte soorten van Rhabditis den zuiveren kleigrond te be- 

 wonen ; de soorten van dit geslacht leven meer in rottende en 

 vuile of half rotte stoffen. Ik \ond slechts ééne echte Rhab- 

 ditis in zuivere kleiaarde; ik trof slechts de wijfjes aan, zoo- 

 dat ik, daar ook Bütschli slechts wijfjes dezer soort vond, 

 durf besluiten dat de mannetjes zeldzaam zijn. Ik nam in koe- 

 mest nog twee andere soorten van Rhabditis waar, die beide 

 nieuw zijn voor de wetenschap. De Rhabditiden laten zich aan 

 het uitwendig voorkomen , den prismatischen pharynx , het gemis 

 van zij-organen en de natuur der spijsverteringsorganen op 

 het eerste gezicht van de Plecti en aanverwante vormen on- 

 derscheiden. 



In het algemeen kan men zeggen dat de ware Rhabditiden 

 niet in den zuiveren grond leven , daar ook de Rhabditis mon- 

 In^stera Btsli. door den bouw harer geslachtswerktuigen van 

 de andere soorten zeer afwijkt. 



Deze soort dan , de 



Rhabditis monhystera Btsli. 



Plaat IX. Fig. 35. 



is de eenige Rhabditis, die de zuivere kleiaarde bewoont en 

 dus niet in vuile, rotte stoffen leeft. 



Ik vond haar bij Leiden, in Juni, volwassen aan de wor- 

 tels van gras en andere phanerogamen. 



Het waren wormpjes van 0,5 — 0,6 mm. lengte, iets slanker 

 dan de Duitsche voorwerpen; ook was hun oesophagus iets 

 langer en de staart over het algemeen iets korter dan bij Bütschli's 

 dieren. De vulva lag even ver van de staartpunt verwijderd, 

 namelijk Vs — V4 van de totale lengte; toch kwam het mij voor 

 dat de vulva betrekkelijk een weinig verder van den anus ver- 

 wijderd was. 



