UVd 



met eene soortsverandering gepaard ging , geschiedde door de 

 natuurkeus in den strijd om het leven. Van het wonen in brak 

 water gingen onze dieren geh^idelijk over tot het bewonen van 

 vochtige zilte aarde tusschen wortels van rietplanten , die in 

 brak water, hunne vorige woonplaats, groeiden, en zoo treffen 

 wij thans duizende Spilophora's , die van hunne voorouders ver- 

 schillen en die ik thans als Spilopliora geophila nova sp. be- 

 schrijven ga, in dien zilten grond op Walcheren aan. En het 

 komt mij zeer waarschijnlijk voor, dat, als de strijd om het 

 leven er toe leidt, er zich uit onze thans een zilten grond bewonende 

 Sp. geophila na eenigen tijd eene nieuwe Spilophora zal gaan 

 ontwikkelen, die in zuivere kleiaarde wonen zal, in eenen bodera 

 die slechts met zoetwater in verbinding staat. Zóó ook stel ik mij 

 de phylogenese van Chromadora bioculata M. Sch. en van onze 

 Leidsche Chromadora Leuckarti voor. 



Mannetje en wijfje bereiken dezelfde lengte van 0,7 — 0,9 

 mm. ; zij zijn niet slank van gestalte. Naar voren worden zij 

 weinig smaller, meer naar achteren heen. 



Aan den kop bemerk ik zes uitstaande borstels, terwijl er 

 hier en daar over het geheele lichaam borsteltjes gevonden wor- 

 den , en wel in de submediaanvelden. 



De huid is dwars geringd ; in de zijvelden verloopen twee 

 longitudinale rijen van grootere korreltjes , die tot op den kop 

 en het einde van den staart te vervolgen zijn ; in deze rijen 

 loopen de ringen uit , en tusschen haar verheft zich misschien 

 eene zeer lage zijmembraan. 



De mondholte is niet diep; op haren bodem bespeur ik aan 

 de dorsale zijde een zeer zwakken tand, terwijl hare wanden 

 aldaar zeer verdikt zijn ; zijorganen ontbreken , doch er schijnt 

 geheel aan den voorrand eene uitstekende papil of lip te zijn , 

 die dit orgaan wellicht vervangt. 



De oesophagus , welke bij al de zes door mij gemeten 

 voorwerpen een zesde der geheele lengte lang is , vangt met eene 

 zeer zwakke aanzwelling aan , waarin ik drie ongelijke apophysen 

 opmerk , die liaar oorsprong nemen van den bodem der mond- 

 holte; hij wordt vervolgens cylindrisch en gaat dan in den grooten 



