189 



Mononchus braehyuris BtsLi. 

 Plaat XIII. Fig. 51. 



Mononchus braehyuris Btsli. vond ik 's zomers zoowel rondom 

 Leiden als bij Middelburg, doch niet talrijk. In de laatste 

 plaats trof ik de mannetjes aan, die tot dusverre onbekend waren. 



Onze Nederlandsche braehyuris is niet zoo lang als de 

 Duitsche, daar hij slechts, de mannetjes 1,3 mm., de wijfjes 

 1,7 mm. lang, werd aangetroffen, terwijl Bütschii het wijfje 

 2,3 mm. lang zag worden. Alle overige eigenschappen dezer 

 gemakkelijk herkenbare soort vind ik evenwel bij onze voorwer- 

 pen terug , zoodat ik niet aan de identiteit twijfel. 



Zoo zie ik aan dezen worm de hooge koppapillen , de ver- 

 dikkingsstrepen in den wand der mondholte, alsmede den korten 

 opvallenden staart terug. 



De staart van het mannetje bezit bijna dezelfde kenmerken 

 als die van M. tridentatus milii; hij is gelijk aan dien van het 

 wijfje. Ventraal en mediaan komen er elf, aan elkander in ge- 

 daante gelijke, vrij hooge praeanale papillen voor, die denzelfden 

 vorm hebben als bij M. tridentatus mihi:een bolvormig segment 

 met een kort kegelvormig spitsje op den top ; naar ieder dezer 

 papillen verloopt een zenuwtak. Ook op den eigenlijken staart, 

 dus postanaal , schijnen weder papillen voor te komen , die zich 

 als zwakke puntige uitsteeksels voordoen en wel twee a drie 

 paar op de rug ■ en een paar op de buikzijde. De spicula zijn 

 slank en in een weinig stompen hoek gebogen ; zij loopen spits 

 toe en bezitten weder een middelste verdikkingsstreep. 



Het accessorisch stuk is evenzoo als bij M. tridentatus mihi 

 tweedeelig en omsluit de beide spicula; aan de dorsale zijde 

 dezer laatsten komen de beide helften van het accessorische stuk 

 bijeen ; aan de randen loopen zij uit in twee of drie stompe 

 tanden. 



