218 



woordigen en die allen hij voorwerpen uit de familie der Boa's 

 gevonden zijn , heb ik de geschiedenis dezer dieren nage- 

 gaan en bevonden , dat de eerste lintworm bij eenen Python 

 door de Blainville in de Diergaarde te Parijs in 1823 ontdekt is 

 en door hem Bothridium Pythonis genoemd werd in zijn Appendice 

 au traite des vers intestinaux de Bremser, pg. 250, pi. XI, 

 fig. 15, Deze nieuwe geslachtsnaam werd door Blainville ge- 

 maakt op grond van de verdikking van den kop, die, in plaats 

 der 4 zijdeliiigsche gapende zuigorganen der Bothriocephalen , 

 uit 2 buisachtige lichamen is samengesteld welke gevormd wor- 

 den door de gedeeltelijke aaneenhechting der lippen , zoodat de 

 kop uit 2 tezamen gegroeide cylinders bestaat , die elk afzon- 

 derlijk in de geheele lengte-as door een kanaal zijn doorboord. 

 De ongeschikte soortsnaau) van PytJionis werd in 1836 door 

 Duvernoy (Ann. d. se. nat. xxx, 77) veranderd in den meer 

 eigenaardigen van laticeps. Leblond , die in 1836 evenzoo deze 

 soort gevonden heeft , haar uitvoeriger bestudeerde en verschei- 

 den eigenaardigheden in haar samenstel ontdekte , meende 

 gerechtigd te zijn een nieuw geslacht te kunnen vormen , 

 dat hij Prodicoelia (^TTpó, lic, %c/A/(a:, van voren met 2 hollig- 

 heden) noemde; deze zelfde soort is later nog eenmaal teruggevon- 

 den in Frankrijk door Bourjot en wel in den Eunectes saytale Wgl. 

 Eene tweede soort, de Botliridium ine.gacephaluni Duv. werd in 

 1827 door Retzius te Stokholm in den Python bivittatus aangetroffen 

 en (in königl. Svensk. Vetenskaps Handl. for an. 1829, p. 129, 

 tab. VII) beschreven onder den naam van Bothriocephalus 

 Pythonis; ook Duvernoy vond dezen worm in 1833. Creplin 

 zegt in 1839 (in de Allgemeine Encyclopedie von Ersch und 

 Grube, Th. XXXII, s. 298) het voorwerp van Retzius in 1828 

 gezien te hebben , in de verzameling van den grooten Helmin- 

 tholoog Rudolphi onder den naam van Uibothrium Boae tigridae; 

 daar hij deze beide geslachtsnamen afkeurde , meende hij een 

 derde te moeten voorstellen , namelijk dien van Solenophorus 

 QacoK^v, (fopécc^ die , volgens het karakter van het woord , 

 scheededrager, beter met de kenmerken van het dier strookt. 

 Behalve door Retzius en Duvernoy is deze soort nog gevonden 



15 



