231 



gezelschap zich onnoodig grenzen stelt, die de wetenschap zelve 

 niet meer erkent? 



„ Ik weet het , gij zult mij antwoorden : groot is het gevaar, 

 dat we te veel van de jeugdige krachten onzer Vereeniging 

 zullen vergen , of aan den anderen kant , dat de studie der Ne- 

 derlandsche Fauna zelve er onder lijden zal ! Maar is dat ge- 

 vaar inderdaad niet uiterst gering? Moet niet de kennis der 

 vormen voorafgaan aan elke degelijke behandeling van eenig 

 zoölogisch onderwerp, uit welk oogpunt ook op touw gezet? 

 En zal niet de wetenschappelijke behandeling der Fauna er juist 

 mee gebaat zijn , dat we er naast leden , die zich speciaal in 

 vormenkennis verdiepen, anderen zullen krijgen, die zich meer 

 uitsluitend in een vergelijkend anatomische of physiologische 

 richting bewegen ? 



„ Professor Lacaze-Duthiers trekt tegenwoordig jaarlijks naar 

 RoscofF, aan de kust van Normandië, met eenige zijner leerlingen, 

 oni er op zoölogisch gebied werkzaam te zijn. Wat is wel de aan- 

 leiding geweest tot deze handelwijze? Hij zelf deelt ze u mede in 

 de speech waarmee hij in 1874 zijn lessen opende: „Engeland bezit 

 tegenwoordig uitvoerige monographieën over de meeste groepen 

 der op haar gebied voorkomende vormen, Frankrijk mist zei" 

 En zijn de bijdragen zooals ze in zijn Archives de Zoölogie 

 Expérimentale opgenomen worden ook alles behalve van zuiver 

 faunistischen aard; dorst naar de kennis der Fauna gaf de 

 eerste impuls en op de basis door die kennis gelegd viel het 

 hem licht reeds menig voor het geheele gebied der Dierkunde 

 belangrijk feit aan den dag te brengen. 



„ De kennis der Fauna en meer speciaal die der lagere dieren 

 onzer Fauna moet per se ook bij ons de basis vormen; opdat echter 

 de belangen der geheele Dierkunde niet uit het oog zouden 

 worden verloren — ziet M. H. het is daarom , dat ik mij , 

 door Professor Hoffmann gesteund , geroepen heb gevoeld de 

 verandering van Art. 1 en 2 der wet voor te stellen. 



„Dat ik u allen hier tegenwoordig met aandrang uitnoodig 

 u aan ons gevoelen aan te sluiten , behoeft geen betoog.^' 



