232 



De Secretaris doet daarop voorlezing van drie brieven door 

 verscliillenile leden ingezonden , lioofdzakelijk niet liet oog op 

 deze wetsverandering. Terwijl de Heer A. Bakker de uitbreiiling 

 van art. 1 zeer toejuicht, vinden de Heeren M. M. Schepnian 

 en W. Albarda daarin vele bezwaren. De eerste vindt de 

 Vereeniging nog te jong en haar werkkring nog te onbepaald, 

 om nu reeds aan uitbreiding te denken; de tweede herinnert 

 aan de over deze zaak gevoerde discussies in de vergadering 

 van 15 Mei 1872 en ontzegt der vergadering het recht om op 

 deze wijze aan de vereeniging een anderen werkkring te geven , 

 dan bij de vaststelling der wet is bepaald. 



Hierna ontstaat eene langdurige discussie, waarvan het on- 

 doenlijk is een nauwkeurig overzicht te geven. Het voornaamste 

 wordt liier kortelijk vermeld. De Heer van Ankum zegt dat 

 hij liet nut der verandering niet inziet en dat art. 1 , zooals 

 het nu in de wet staat, volkomen de bedoeling der oprichters 

 uitsprak. De Heer Berlin geeft dit toe , maar meent dat men 

 juist in dit opzicht gedwaald heeft bij de vaststelling der wet. 

 Intusschen verklaart hij , dat hij de verandering niet zonder 

 gevaar acht en voor eene crisis in de Vereeniging vreest, die 

 zich o. a. door vermindering van het ledental zou kunnen open- 

 baren ; hij zal zich echter niet tegen de aanneming van het 

 gewijzigde art. 1 verklaren. De Voorzitter deelt het bezwaar 

 van Prof. Berlin ook wel eenigszins , maar meent dat het aantal 

 leden eer vermeerderen dan verminderen zal. Ook de Heer 

 Hoffmann antwoordt den Heer van Ankum op zijn bezwaar, 

 dat deze het nut der verandering niet inziet ; hij zegt o. a. 

 dat wanneer eens iemand in de opterichten werkplaats zich met 

 de studie der visschen zou willen bezig houden , men dit met 

 de wet in de hand zou moeten weigeren , en dit kan toch de be- 

 doeling der Vereeniging niet zijn. Ook vraagt de Heer Hoffmann 

 het oordeel der vergadering of de redenering van den Heer Albarda 

 juist is. De Heeren van Ankum en Hoek meenen van neen, 

 omdat in de wet niet vermeld staat hoeveel leden zich voor 

 eene wetsverandering moeten verklaren , opdat deze aangenomen 

 zij. Naar aanleiding van het bezwaar, dat de beoefening der 



