SEXUEELE EVOLUTIE 



D». C. J. WIJNAENDTS FRANCKEN. 



Men behoeft slechts te denken aan de Damen van Weissmann, 

 Brooks , Düsing , Wallace , Romanes e. a. om in te zien , hoe ver- 

 bazend veel in de laatste jaren gewerkt is op het theoretisch 

 gebied der evolutie en der daarmede samenhangende problemen. 

 Indien Darwin uit zijn graf kon opstaan , dan zou hij een enorme 

 hoeveelheid litteratuur te doorworstelen hebben , wilde hg zich 

 op de hoogte stellen van al hetgeen sedert zijn dood in de door 

 hem aangegeven richting is voortgearbeid en gepubliceerd. Ook 

 twee onzer landgenooten hebben op dien weg eene bijdrage ge- 

 leverd: Prof. Hugo de Vries in zijn „Cellulare Pangenesis" (1889) 

 en Dr. J. F. van Bemmelen in zijn prysverhandeling over „de 

 erfelijkheid van verworven eigenschappen" (1890). Bij die vraag- 

 stukken behoeven wij dus hier niet nader stil te staan ; wij wen- 

 schen ons te bepalen tot een andere niet minder belangrijke 

 quaestie, nam. die van het ontstaan en de heteekenis der geslachte- 

 lijke voortplanting. 



§ 1. Het is een algemeen bekend verschijnsel, dat bij een 

 onnoemelijk aantal diervormen de mannetjes en wijfjes onderling 

 zoovele punten van verschil aanbieden , dat het niet moeielijk 

 valt, ze van elkander te onderkennen reeds by een oppervlakkige 

 uitwendige beschouwing. Vooral bij vogels is dit zeer sterk het 



