209 



slachtsfunctie samenhangen, — hoe duister ons dit physiologisch 

 verband veelal ook zijn moge. Even gecompliceerd is het ver- 

 schijnsel van den sexueelen hartstocht of geslachtsdrift. Bij de 

 rijpwording der geslachtsstoffen drijft een volkomen onwillekeurig 

 psychologisch agens de mannetjes naar de wijfjes en — als 

 een verkleind spiegelbeeld van het gedrag der individuen , die ze 

 dragen — beweegt zich de (ƒ geslachtscel , actief optredende , 

 naar de zich passief gedragende , op haar plaats blijvende Q eicel 

 om zich met deze te vereenigen. 



§ 3. Wij komen nu van zelf tot deze belangrijke vraag: Ge- 

 geven de vele primaire en secundaire sexueele verschillen , welke 

 zijn dan de omstandigheden , die bepalen tot welke sexe zich een 

 bevrucht ei zal ontwikkelen? m. a. w. wat bepaalt het geslacht 

 van het zich ontwikkelend individu? 



Een morphologische verklaring als antwoord op deze vraag is 

 tot dusverre nog niet gegeven kunnen worden en het ligt nog 

 in het duister in hoeverre de toekomstige sexe aan primaire ver- 

 schillen tusschen de geslachtscellen dan wel aan den invloed van 

 secundaire omstandigheden te wijten is. Maar — al moge voor- 

 alsnog geen volkomen bevredigende oplossing bereikt zijn , — de 

 inenschelijke geest, dorstende naar de kennis van het onbekende, 

 blijft niet gaarne staan voor onopgeloste raadsels en zoo zijn ook voor 

 dit mysterie reeds vele pogingen ter onthulling in het werk gesteld. 



Vroeger, zoo bv. B, S. Schultze, nam men wel aan, dat er 

 twee soort eicellen waren, die zich na de fecundatie resp. tot 

 cf en 9 ontwikkelden, canestrini daarentegen was van oor- 

 deel, dat de sexe afhing van het aantal in het ei binnenge- 

 drongen spermatozoïden. Talrijke onderzoekers hebben evenwel 

 aingetoond, dat polyspermie uiterst zelden voorkomt en dan 

 meestal tot abnormale nakomelingen aanleiding geeft, zoodat het 

 als een pathologisch verschijnsel te beschouwen is. Gewoonlyk is 

 het binnendringen van meerdere spermatozoïden onmogelyk, door- 

 dat de eerste een eigenaardigen prikkel op het eiplasma uitoefent, 

 die byv. tot sluiting der micropyle aanleiding geeft. 



