210 



HOFACKER (1828) en sadler (1830) meenden de wet te mogen 

 opstellen , dat de sexe in overwegende quantiteit van geboorten 

 afhangt van den relatieven ouderdom der ouders d. i. uitvalt ten 

 gunste van het geslacht van den oudste der beiden, m. a. w. 

 dat , zoo de man ouder was , er meer jongens , zoo de vrouw on- 

 geveer even oud of ouder was, er daarentegen meer meisjes uit 

 het huwelijk zouden geboren worden. Hun theorie had alleen be- 

 trekking op den mensch, terwijl het aantal gevallen, waaruit zij 

 hun conclusie afleidden , het cijfer 2000 niet te boven ging en dus 

 zeer beperkt mag genoemd worden. De jongste, veel ruimere 

 onderzoekingen van stieda (1875), die zich over 100.000 en van 

 BBRNER (1883), die zich over 268.000 geboorten uitstrekten, heb- 

 ben hun uitkomsten en hypothese dan ook geenszins bevestigd, 

 maar tot het resultaat gevoerd, dat, afgescheiden van den ouder- 

 dom der ouders, in het algemeen het aantal cT geboorten pre- 

 valeert, zelfs volgens hun cijfers méér, indien de vader jonger 

 dan wanneer hy ouder dan de moeder was. Deze voor de vroe- 

 gere wet negatieve uitkomsten zijn later nog bevestigd door 

 SCHLECHTER (1884) ten opzichte van paarden. 



Een andere, evenmin voldoende gesteunde theorie was die van 

 starkweather , die in zijn „Law of sex" (1883) beweerde, dat 

 de sexe bepaald wordt door de relatieve physische ontwikkeling 

 der ouders, in dier voege, dat de » superior parent" bijvoorkeur 

 de omgekeerde sexe als die waartoe hij zelf behoort , voortbrengt. 



Meer waarschijnlijkheid heeft de theorie van thury (1863) en 

 DÜsiNG (1883). Deze komt hierop neer, dat de sexe in verband 

 staat met den tijd der bevruchting d. w. z. dat, zoo deze plaats 

 heeft kort nadat het ei is afgestooten, dit meer neiging vertoont 

 zich tot een wijfje te ontwikkelen, terwyl omgekeerd, zoo hier 

 langen tijd tusschen verloopen is , m. a. w. bij een oude eicel , 

 die eerst laat bevrucht wordt, er veel meer kans bestaat dat het 

 produkt tot het mannelijk geslacht zal behooren. Ook hensen 

 neigt tot deze opvatting, maar strekt de invloed van den ouder- 

 dom eveneens op het (ƒ geslachtselement uit. 



