212 



en wel juist die, welke in de kolonie het rijkelijkst gevoed wor- 

 den. Bij bladluizen is het evenzoo bekend , dat na reeksen par- 

 thenogenetiscbe generaties van wijfjes , bij de komst van den herfst 

 met zijn meerdere koude en minder voedsel mannetjes beginnen 

 op te treden en daarmede geslachtelijke voortplanting. Bij de 

 wespsoort Nematus ventriculosus vond voN sibbold gedurende de 

 verschillende opvolgende zomermaanden een des te grooter nu- 

 meriek overwicht van geboren w^fjes, naarmate de temperatuur 

 en de voedselvoorraad toenamen. In het begin van den zomer 

 waren de uit bevruchte eieren geboren cT talrijker, kort daarop 

 was hun aantal ongeveer gelijk aan dat der Q , om dan gedurende 

 Augustus zeer sterk door dat der laatsten overtroffen te worden, 

 welk getalverschil dan weer tegen het einde van den zomer daalde. 



In het algemeen kan men dus wel zeggen , dat bij vele lagere 

 diergroepen gunstige voedingsomstandigheden de geboorte van 

 wijfjes bevorderen. Een dergelijke invloed zal bij lagere ontwik- 

 keling wel grooter zijn, dan wanneer men in de reeks der orga- 

 nismen hooger opklimt, en bij hoogere diervormen, speciaal zoog- 

 dieren is hij dan ook nog niet direct aan te toonen, zijn de 

 waarnemingen nog onvoldoende en de uitkomsten te onbeslist. 

 Toch vond bv. yung , dat bij donderpadden , waaruit zich onder 

 gewone omstandigheden iets meer Q (± 57 o/^) ontwikkelden , het 

 overwicht van dezen verbazend toenam , naarmate de larven met 

 meer voedzaam dierlijk voedsel gevoed werden (tot meer dan 

 80 %). 



Naast den invloed van de voeding en van het daarmede samen- 

 hangende jaargetijde van geboorte , ingeval er meerdere generaties 

 in éénzelfden jaarkring geboren worden , meenen sommige onder- 

 zoekers, dat ook de temperatuur merkbaar op de quantiteit der 

 sexe influenceert en er in koude tijden van het jaar meer mannetjes 

 geboren worden dan in warme. Het is dunkt mij evenwel de 

 vraag, of deze omstandigheid wel als afzonderlijke factor mag in 

 rekening gebracht worden en niet veeleer als een onderdeel der 

 stofwisselingsprocessen moet worden opgevat, in welk geval ze 

 natuurlek tot het reeds besprokene terug te brengen is. 



