218 



heid sresfeveu vau een otieindig aautal combinaties van verschillende 

 individueele eigenschappen. Het optreden van twee geslachten is 

 daardoor ongetwijfeld van enorme beteekenis (Tragweite) geweest 

 in de organische natuur. Volgens weismann was zelfs die splitsing 

 in twee sexen een noodzakelijke voorwaarde voor de vorming van 

 nieuwe species en is eerst daardoor de mogelijkheid van blijvende 

 variatie geschapen. Immers, zooals men weet, houdt hij streng 

 vast aan de niet overerfelijkheid van gedurende het leven verioorven 

 eigenschappen , daar het kiemplasma niet door aanpassingsverande- 

 ringen vau het individu geinfluenceerd wordt. Bij ongeslachtelijke 

 voortplanting en evenzoo bij reine parthenogenese is dus volgens hem 

 de vorming eeuer nieuwe soort onmogelijk en in laatstgenoemd 

 geval kan evenmin sprake zijn van het rudimentair worden van 

 organen. De bron der voor overerving vatbare individueele ver- 

 schillen is dus alleen te zoeken in de vermenging van twee ver- 

 schillende aangeboren erfelijkheidstendenzen , die bij de sexueele 

 of amphigone (Haeckel) voortplanting plaats heeft. Zoodra daar- 

 om — door welke oorzaak dau ook — eenmaal een conjugatie- 

 proces was opgetreden , verdween dit niet meer , maar bleef voor- 

 goed behouden, daar hierin het onmetelijke voordeel van »An- 

 passungsfahigkeit der Art an neue Existenzbedinguugeu" be- 

 sloten lag. 



Maar stellen wij het geval , dat men niet zoover met den 

 Freiburgschen geleerde meegaat en vooralsnog vasthoudt aan de 

 meening , dat wijzigingen in de constitutie van het organisme in 

 kiem (gemmulae) op de geslachtscellen worden overgebracht — 

 hetzij dan die wijzigingen spontaari optreden (Nageli , Eimer) , 

 hetzij door de functie en het gebruik der organen (Lamarck, 

 Packard) , hetzij door den invloed der omgeving (Spencer, Semper). 

 Ook in dat geval blijft toch door de sexueele voortplanting de 

 mogelijkheid van variatie buitengewoon bevorderd en uitgebreid. 

 Maar nimmer vergete men, dat dit nuttig gevolg in den strijd 

 om het bestaan nooit kan worden aangevoerd als een verklaring 

 van het ontstaan en het wezen van het bevruchtingsproces, want 

 een resultaat , hoe nuttig ook , kan nimmer volstaan voor de oor- 



