219 



zaak vau eeii verschiinsel , wil meu niet vervallen in de gevaar- 

 lijke paden der verouderde teleologie. Die verklaring moet langs 

 chemisch-physischen weg gezocht worden. 



§ 9. Alvorens na te gaan welke verschillende meeningen er 

 over het wezen van het proces bestaan , willen wij eerst zien 

 welke opvattingen er heerschen omtrent de eigenaardige pool- 

 Ikhaampjes of richtingsblaasjes , die door het ei vóór de bevruchting 

 worden uitgestooten en zoo algemeen in de verschillende groepen 

 van het dierenrijk zijn waargenomen in den vorm van een excretie 

 van den eicelnucleus , die deze afgeeft alvorens zich met den 

 mannelijken kern te vereenigen: als het ware om zich voor dit 

 laatste te prepareeren. bütschli en hertwig zagen hierin een 

 atavistische rudimentaire celdeeling als overblijfsel eener oorspron- 

 kelijke parthenogenesis en vergelijkbaar met de deeling der spermato- 

 zoïdemoedercel. Het is duidelijk , dat bg een dergelijke interpretatie 

 aan de uitstooting een physiologische beteekenis ten eenen male 

 ontzegd wordt. Dit is niet het geval by de verklaring , die balfour, 

 VAN BENEDEN en MiNOT van het feit gaven. Volgens hen toch is 

 de eicel in den beginne van hermaphroditisch karakter en wordt 

 nu in de poollichaampjes het mannelijk element uitgestooten ter 

 voorkoming van parthenogenetische ontwikkeling en om plaats te 

 maken voor de opname van de bevruchtende (ƒ nucleus van een 

 ander individu. Weer geheel anders was de uitlegging van weis- 

 MANN. Terwijl toch de vorige onderzoekers aan beide richtings- 

 blaasjes éénzelfde rol toekenden , was deze volgens hem voor het 

 eerste en tweede poollichaampje geheel verschillend. Volgens 

 Weismann namelijk is het kernplasma van het kiemblaasje der 

 eicel opgebouwd uit twee verschillende bestanddeelen nam. P. het 

 kiemplasma , het vormend element van het latere embryo , dat 

 er naar streeft zich te gaan deelen en 2". het histogeen of ovogeen 

 plasma , dat de gewone vitale functies der eicel vervult en dat er 

 naar streeft het eicellichaam te vergrooten zouder deeling. Het 

 eerste richtingsblaasje nu zou bestaan uit laatstgenoemd ovogeen 

 plasma, dat verwijderd wordt om het eerstgenoemde meer belangrijke 



