220 



kiemplasma de overhand te geven en overwegeuden invloed te 

 verzekeren. Daarentegen zou het tweede richtingsblaasje bestaan 

 uit de helft van het vrouwelijke kiemplasma , dat op die wijze 

 een eenvoudig quantitatieve reductie ondergaat ter vervanging door 

 het binnentredend spermaplasma en dat dan ook niet in geval 

 van pathenogenese door de afscheiding van een tweede blaasje in 

 hoeveelheid (tot op de helft) verminderd wordt. 



§ 10. Het is duidelijk dat met een dergelijk verschil van gevoelen 

 omtrent de beteekenis der pooUichaampjes een niet minder groot ver- 

 schil van inzicht omtieut de werking der spermatozoïde op de eicel 

 gepaard gaat. sachs en de bary beschouwden deze als van ingrijpend 

 chemischen aard, vergelijkbaar met de werking van fermenten. 

 ROLPH (Biologische Probleme 1884) noemt de bevruchting een 

 proces van isophagie ; hij spreekt van een zeer sterkeu honger , 

 die de spermatozoïden drijft naar de substantie der eicel als naar 

 eene voedende zelfstandigheid , die in staat is dien honger te 

 stillen. Meer aanhangers vond de hypothese van vele andere 

 geleerden (van beneden , bütschli , hensen) die de bevruchting 

 beschouwen als een verjongingskuur, een impuls tot ontwikkeling 

 der eicelsubstantie. Het mannelijk element zou dus een aanbren- 

 gen zijn van vitale energie, aanleiding gevende tot celgroei en 

 celdeeling. Hoewel in deze opvatting voorzeker alsnog iets mystieks 

 ligt opgesloten , zoo komt zij toch zeer goed overeen met tal van 

 waarnemingen. Zoo vindt zij b.v. een grooten steun in de onder- 

 zoekingen van MAOPAS bij de infusorie Stylonychia pustulata 

 (Comptes Rendus 1886 en 1887). Hij nam hierbij waar, dat na 

 een zeker aantal asexueele celdeelingen en individuvermeerderingen 

 de op die wijze gevormde afstammelingen , indien zij zorgvuldig 

 geisoleerd werden , als het ware werden uitgeput in levensvat- 

 baarheid. De deeling kwam tot volkomen stilstand en , afwijkend 

 van hun gewoonte , trachtten de individuen , bij gebrek aan an- 

 dere, met elkander te conjugeeren, hetgeen evenwel, nu zij alle 

 leden van éénzelfde familie waren, zonder eenig vruchtbaar re- 

 sultaat bleef. Werden zij evenwel in staat gesteld met individuen 



