XXXIV 



der dit panser uitstekende lichaam der larve heeft de drie goed ontwik- 

 kelde paren aanhangselen der Nauplius-larve, vertoont bovendien de als 

 op het hersenganglion ingeplante Zintuig-draden en eindigt naar achteren 

 in twee zeer lange stekels, die in hetzelfde mediane vlak zijn ingeplant 

 en de anaalopening tusschen zich in hebben. Van deze twee stekels is 

 diegeno, die meer ventraalwaarts is gezeten, verreweg de gewichtigste. 

 Hij is in het meer naar voren gerichte gedeelte aan de veutrale zijde 

 met zes paar doi'ens bezet, bezit dan nog eenigszins meer naar achteren een 

 paar sterkere stekels en eindigt in een soort vork. Overigens draagt het 

 geheele oppervlak zoowel van deze als van den rugwaarts van den anus 

 ingeplanten stekel, als ook dat van dien stekel, dien op het rugpanser 

 gezeten is, een groot aantal regelmatig daarover verspreide kleinere 

 dorentjes. 



De door Spr. gevangen Metanauplius-larven komen nu met dit sta- 

 dium overeen. Alleen is het rugpanser veel minder sterk gewapend: van 

 alle aan den rand geplaatste stekels is slechts één paar aan de achter- 

 zijde van het panser te zien (behalve natuurlijk de zijdelingsche vooraan 

 het panser gezeten horentjes, die reeds van het eerste Nauplius-stadium 

 dagteekenen). Ook de in het midden der rugvlakte ingeplante stekel 

 ontbreekt. Het eigenlijke lichaam der larve is echter volkomen als bij 

 de Archizoëa gewapend : de zes paar dorens van den meer ventraal- 

 waarts ingeplanten stekel zijn behoorlijk ontwikkeld en vertoonen in de 

 oudste waargenomen stadiën een eigenaardigheid, die tot nu toe onop- 

 gemerkt is gebleven: in de holte van eiken doren onderscheidt men ge- 

 makkelijk enkele der haren, die gezeten zijn op den aanleg der achter- 

 lijfspooten, die zich onder de nog af te stroopen laatste Nauplius-huid 

 vertoonen. Het aantal pootparen correspondeert met dat dezer dorens ; ach- 

 ter deze 6 paar onderscheidt men gemakkelijk het paar rudimentaire 

 achterlijfsaanhangsels en ziet men, dat het paar eenigszins meer naar 

 achteren gezeten, sterkere dorens als voorloopers van deze aanhangselen 

 moet opgevat worden. 



Tusschen het Sde paar Nauplius- aanhangsels en den meer ventraalwaarts 

 ingeplanten stekel is het oppervlak aan de buikzijde met meerdere 

 rijen van uiterst fijne haren bezet; als 4de paar kop- borstaanhangsels 

 treft men hier aan beide zijden nabij den rand van het rugpanser een 

 verhevenheid aan, die met een viertal vrij lange haren bezet is. Deze 

 verhevenheid is ook reeds door Dohrn en door Claus (Genealog. Grund- 

 lage d. Crustaceensystems) waargenomen; Claus nam nabij deze verhe- 

 venheid nog een ander paar plaat-vormige aanhangselen waar, terwijl 

 spreker daar slechts met uiterst fijne haren bezette lijsten kon bespeu- 

 ren. Hij eindigt met te wijzen op de groote beteekenis, die voor de ver- 

 gelijking der Crustaceeu-groepen onderling aan de kennis der Cirripediën- 

 metamorphose toekomt. 



