XXXV 



BUITENGEWONE WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING 



Amsterdam. Gebouw voor Zootomie. '22 Februari 18!)0, 's Avonds 7V2 uur. 



Aanwezig de HU. Hubrecht (Voorzitter), van Rees, J. F. van Bemmelen, 

 Kohlbrugge, Heinsius, Molengi-aaff, J. T. Oudemans, Wenckebach en 

 Loman. Afwezig met kennisgeving de HS. Weber, Hoek, A, A. van 

 Bemmelen en Kerbert. 



De Heer Heinsius spreekt over de floinatiën van sommige Acarinen. 

 Volgens waarnemingen van Axel Lundström komen op verschillende 

 plantensoorten eigenaardige inrichtingen voor, door hem domatiën ge- 

 noemd , die — in de vrije natuur — bijna altijd bewoond worden door 

 mijten en wier bestaan moeilijk anders kan verklaard woi'den dan als 

 werkelijk voor deze diertjes bestemd te zijn. Ue mijten zouden namelijk 

 door het opeten van voor de plant schadelijke parasieten (sporen enz.) 

 deze van veel nut zijn, terwijl zij omgekeerd van de plant profiteeren 

 door de veilige woningen, welke deze hun aanbiedt. Wij hebben dus 

 met een geval van symbiose te doen van planten en dieren. Over dag 

 zijn de mijten meestal in de domatiën verscholen, 's Nachts gaan zij over 

 de bladen wandelen om voedsel te zoeken; de bladen zelve worden vol- 

 strekt niet duor hen aangetast, maar wel zag Lundström ze myceliën 

 enz. eten. De domatiën kunnen den vorm hebben van haarbosjes (linde), 

 omvouwingen van den bladrand (eik) , zakjes in de oksels der bladner- 

 ven (koflae) of taschjes aan den stengel (Eugenia). De mijtensoorten die 

 de linde bewonen zijn : Tydeus foliorum Can. et Franz. en Gamasus 

 rapallidus Koek. Van vele andere planten kon Lundström slechts ge- 

 droogde exemplaren onderzoeken, waarin alleen overblijfselen van mijten 

 aanwezig waren. Spr. slaagde er in in den Hortus alhier dit geval van 

 symbiose bij de koffie- plant waar te nemen en levende mijten in de do- 

 matiën te vinden, wat aan L. niet gelukt was. De Hr. H. vraagt of een 

 der leden ook in staat is hem den naam dezer mijten op te geven , ten 

 einde te weten te komen of het dezelfde soort is, die in de vrije natuur 

 de plant bewoont. In antwoord op deze laatste vraag wordt door den 

 Hr. Hubrecht aan Spr. den raad gegeven, zich te dieneinde te wenden 

 tot ons medelid den Hr. A. C. Oudemans te 's Hage. 



De Heer Horst spreekt over de morphologie van het vrouwelijk ge- 

 slachtsorgaan van Eudrilus, naar aanleiding van eenige exx. door 

 dr. Jullien in Liberia verzameld en hem ter onderzoek toevertrouwd. 

 Dit Lumbriciden-geslacht werd tot hiertoe slechts waargenomen in 

 Z. -Amerika, de Antilies en Nieuw-Caledonie. Perrier, die 't eerst het onder- 

 zocht , ontdekte , dat het vrouwelijk geslachtsorgaan van dat der overige 

 Lumbriciden belangrijk afweek, door dat het ovarium hier in samenhang 

 is getreden met het receptaculum seminis. Later onderzocht Beddard 

 hetzelfde orgaan bij E. Boyeri en E. sylvicola en vond, dat in den 

 uitvoergang van het recept, seminis, in het 14e segment gelegen, twee 

 organen uitmonden: Ie aan de voorzijde een rond, gesteeld blaasje, door 

 hem als een soort eiwit-klier beschouwd; 2e aan de achterzijde een ge- 



