LXIV 



ling in Napels. Ik zelf maakte — voor zooverre mijn ambtsbezigheden 

 mij tijd overlieten — eveneens met veel genoegen van de nog wel on- 

 volkomen, maar toch in vele opzichten voor onderzoek gunstige gele- 

 genheid gebruik en zette mijne in Napels begonnen onderzoekingen 

 omtrent den bouw der voortplantingsorganen van de visschen in het 

 Heldersche Station voort. Dat onderzoek zal mij waarschijnlijk nog lange- 

 ren tijd bezig houden en zeer ongaarne zou ik mij daarom reeds nu 

 over door mij verkregen resultaten uitspreken. Toch wil ik er op wijzen, 

 dat het verblijf te Helder mij telkens in de gelegenheid heeft gesteld 

 zulke visschen in geheel verschen staat te onderzoeken , die men anders 

 slechts zelden in handen krijgt. Ik noem hiervan de hors (Caranx tra- 

 churus), de makreel (Scomber scomber). de koning van de poon (Mullus 

 surmuletus), het hai*nasmannetje (Aspidophorus cataphractus) en andere. 

 Ik was verder in de gelegenheid verschillende personen , zoo in- als 

 buitenslands, met het toezenden van onderzoekingsmateriaal van dienst 

 te zijn. Ik twijfel er geen oogenblik aan , of ook in deze richting zal 

 het Station op den duur in menige behoefte kunnen voorzien. Slechts 

 koestere men in deze nog geen te stoute verwachtingen ! Het Station 

 beschikt niet — zooals b.v het Napelsche — over een staf van meer 

 en minder ontwikkelde verzamelaars, aan welke men slechts zijn wen- 

 schen behoeft kenbaar maken, om ze binnen weinige uren bevredigd te 

 zien. De omgeving van Helder — Nieuwediep, schoon de rijkste van ons 

 gansche kustgebied , levert een betrekkelijk geringe verscheidenheid 

 van bewoners op en voor wat verder in zee te verzamelen is, hangen 

 wij voorloopig nog geheel van den goeden wil en de belangstelling der 

 te Helder hun vangst lossende visschers af. Zeker — dat moet anders 

 worden! Men meene echter niet dat bet gemakkelijk zal zijn in deze 

 behoefte te voorzien. Wat daarvoor noodig is, is een stoomschip van 

 genoegzame zeewaai-diwheid om er zee mee te bouwen , al waait het een 

 weinig! Dat vaartuig moet ten minste zoo groot zijn als een der transport- 

 stoomschepen bij het loodswezen in gebruik — en er zal nog heel wat 

 water door het Texelsche gat naar zee stroomen, voor de Vereeniging 

 een dergelijk vaartuig zich kan aanschaffen , bemannen en gebruiken kan. 



Voorloopig blijft — misschien nog wel een beetje lang — een derge- 

 lijk stoomschip tot onze vrome wenschen behooren. Ik wil echter een op 

 hetzelfde gebied thuis behoorende maar veel bescheidener wensch hier 

 uitspreken: het Station heeft dringend behoefte aan een eigen roeiboot, 

 model vlet, met zeiltuig enz. Hadden wij die, dan konden wij ten 

 minste in de haven en met goed weer op de ree met de pelagische 

 netten visschen en ons althans gedeeltelijk zelf helpen. In dit jaar lieten 

 onze financiën niet toe deze uitgave te doen en ik vrees, dat ook in '91 

 de middelen daartoe niet zullen strekken. Voor andere inrichtingen is 

 het uitspreken van een wensch vaak voldoende om ze bevredigd te zien 

 — zou er voor ons Station minder sympathie bestaan dan voor zoo 

 menige andere instelling? 



Ik wensch nu eerst rekening en verantwoording af teleggen van het door 

 mij gevoerde beheer. Deze rekening sluit zich aan aan diegene , die in de win- 

 tervergadering van 4888 door den Penningmeester der toen nog fungeerendo 

 commissie voor het Z S. is afgelegd Zooals uit het hieronder geplaatste over- 

 zicht blijkt, is in deze rekening zoowel de exploitatie van het verplaatsbare 

 Station gedurende 1889 als de bouw van het nieuwe Station (gedurende 1889 

 en begin van 1890) begrepen. Omtrent de exploitatie van het nieuwe 

 Station gedurende het jaar Januari — 31 December 1890 zal door mij 

 in het voorjaar van '91 rekening en verantwoording worden afgelegd. 



