BUITENGEWONE WETENSCHAPPELIJKE VERGADERING. 



Amsterdam. Gebouw voor Zoötomie. 'iS Februari 1801, 's Avonds 8 uur. 



Aanwezig de HH. Weber, van Rees, Kohlbrugge, Kerbert, Molengraaff, 

 Loman, Vosmaer, Goethart, Koningsberger, Heinsius, de Meyere en Hoek. 



De Heer Heinsius vertoont twee verdroogde zoogdieren , n 1. een kat , 

 die onder een hoop steenen en een rat, die onder meel werd aangetroffen. 

 Spreker vraagt inlichtingen omtrent de voorwaarden en omstandigheden 

 waaronder in plaats van verrotting een dergelijke uitdrooging van cad^vers 

 zou kunnen plaats vinden. 



Spreker wordt o.a. verwezen naar bet uitvoerig opstel van Prof. Zaaijer 

 (Verhandel. K. Acad. v. Wetens. XXV. 1887), waarin over den toestand 

 van lijken na arsenicum- vei'giftiging gehandeld wordt. 



De Heer Honlngsbergcr stelde te Napels nieuwe onderzoekingen in 

 omtrent het watervaatstelsel bij de Polycladen. Lang nam deze organen 

 alleen bij Thysanozoon waar — vond ze bij andere wormen dezer afdeeling 

 niet. K gelukte het nu de tegenwoordigheid van dit orgaanstelsel bij 

 talrijke geslachten aan te toonen en acht zich in staat , nauwkeuriger dan 

 dit door Lang is geschied , de plaats aan te wijzen , die aan de kern in 

 het blinde uiteinde van het orgaan bij ïh. toekomt. Spreker gaat vervolgens 

 na, hoe de stamboom der Polycladen er uit zal zien , wanneer rekening 

 wordt gehouden met de ontwikkeling van het watervaatstelsel: hij komt 

 op die wijze tot een andere rangschikking der geslachten dan in het door 

 Lang voorgestelde stelsel het geval is. 



De Heer ülolengraaff doet naar aanleiding van eene door hem uit 

 de Transvaal medegebrachte en op de vergadering ten toon gestelde ver- 

 zameling van horens en huiden eene kleine mededeeling omtrent de toe- 

 nemende uitroeiing van roofdieren, dikhuiden en antilopen in Zuid- Afrika. 

 Terwijl nog 15 of '20 jaren geleden de hoogvlakten in de Oranje- Vrijstaat 

 en de Transvaal een weergaloozen overvloed van wild bezaten , is daar 

 nu, op enkele soorten na, alles verdwenen. Het wild heeft zich, voor 

 zooverre het niet geheel is uitgeroeid, tot het uiterste noordoostelij ke ge- 

 deelte in de Transvaal of tot aan gene zijde van de Limpepo-rivier terug- 

 getrokken. 



De Heer Weber vertoont Distoraa Westermani, Kerbert uit de long 

 van een koningstijger van Delhi (Sumatra). Dit is het derde bekende geval 

 van het voorkomen van dezen parasiet in de long van den tijger. Even 



