LXXXVI 



leeftijd aanwezig is, aanstonds wordt aangelegd. Er grijpt dus geen ver- 

 meerdering alleen groei van de schubben plaats, een vooral daarom op- 

 merkelijk feit, omdat de resp. lengte van staart en romp zoo sterk vari- 

 eeren naar den leeftijd van het individu. 



Morphologisch bestaat er volgens spr. volkomen overeenkomst tusschen 

 de schubben van Manis en die der Reptilien , ook al valt een histologisch 

 verschil niet te loochenen. Spreker onderzocht nu vervolgens de welbe- 

 kende schubben van de staart van den bever, van de rat en muis, van 

 de Opossura ; verder de eigenaardige schubben , die aan de onderzijde 

 van de staart van Anomalurus voorkomen. Eindelijk trof hij schubben , 

 die van den naakten staart van Tamandua (Myrmecophaga) reeds lang 

 bekend waren, ook bij Myrmecophaga jubata aan, waar zij diep vei'scho- 

 len liggen onder het haar. Hij vond , dat de schubben overal op dezelfde 

 wijze gebouwd waren : steeds treft men lederhuid-papillen aan , op wel- 

 ker oppervlak de epidermis een hoornvorming ontwikkelt, welke sehub- 

 vorm aanneemt, althans in de wijze van verdeeling van het pigment en 

 in andere bijzonderheden op achteruitgegane üchubben wijst. De studie 

 van al deze vormen bevestigde sprekers opvatting, dat die schubvormin- 

 gen bij Zoogdieren niets anders zijn als gewijzigde Reptilien-schubben , 

 die voornamelijk aan den staart nog zijn bewaard gebleven. 



De Heer Ruge vond bij Nycticehus iardigradus — een vrouwelijk 

 exemplaar — tusschen navel en symphyse aan het buikoppervlak twee 

 syininetrl<!»ch gelegen strepen , die door naaktheid in het oog vielen en 

 bij onderzoek zich als duidelijk waarneembare groeven vertoonden. Bij 

 een ander exemplaar vormden deze plaatsen een onvolkomen halven 

 ring, door dat de aan beide zijden geplaatste strepen zich vereenigden. 

 Hetzelfde — maar in minder sterke mate — nam spr. waar bij ver- 

 schillende andere apen — Cynopitheci , zoowel als anthropomorphen — 

 bij welke de toestand echter nog meer rudimentair was, zooals daaruit 

 blijkt, dat bij hen die plekken nooit tot een halven ring vereenigd 

 waren. Spreker wijst op de mogelijkheid, dat die bij halfapen nog zoo 

 duidelijk ontwikkelde haarlooze strepen de laatste rudimenten zouden 

 zijn van den bij Marsupialia voorkomenden buidel-vorming. 



