den begonnen arbeid niet in den steek zouden laten en dat een 

 veld, zoo weinig ontgonnen, rijke vruchten beloofde te dragen , 

 zoowel voor onze locale kennis , als voor de wetenschap in den 

 meest ruimen zin van het woord opgevat. 



In een der vele brieven over onze nieuwe Dierkundige Ver- 

 eeniging, die ik van Herklots ontving, schreef hij mij, kort 

 vóór zijn dood, in antwoord op mijne bewering, dat nog zoo 

 weinig verricht was op dat groote onderzoekingsveld : 



„ Ge mocht wel zeggen weinig. De werken van Leeuwen- 

 „hoek (1679—1708), Trembley (1744), Baker (1756), Baster 

 „(1759—62), Roesel (1766), Slabber (1768), Bomme (1771— 78), 

 ,, Swaving (1799), in de vorige eeuw; die van Bakker (1826), 

 „Waardenburg (1827), Weyde (1844), Harting (1849) in de 

 „ eerste helft dezer eeuw, bevatten alles wat onze landgenooten 

 „presteerden. In Maitland's Fauna (1851) vindt ge bijeenge- 

 „ bracht wat vroegere waarnemingen opleverden , gevoegd bij zijn 

 „eigen vondsten. In Kruseman's Dieren van Nederland heb ik 

 „zonder vermelding geen dier op gezag van anderen opgenomen, 

 „waarvan ik het voorwerp niet had gezien, en ofschoon, naar 

 „ ik reden heb te vooronderstellen , door sommigen bijdragen 

 „ hadden kunnen gegeven worden , bleef bij het sluiten der 

 „Bouwstoffen, de geheele afdeeling, de weekdieren uitgezon- 

 „derd, onbewerkt. Wel was het mijn wer.sch nog eenmaal een 

 „ critisch overzicht der als inlandsch vermelde ongelede onge- 

 „ wervelden als 4'^'' deel hi 't licht te geven, voornamelijk als 

 „uitgangspunt van latere onderzoekingen, maar dit was ook na 

 „genoemde werken, het eenige waartoe ik meende tamelijk vol- 

 „ doende gegevens te bezitten. 



„ Dat ge dit werk mij uit de handen genomen hebt en wel 

 „op eene wijze die dack^lijke uitbreiding onzer positieve kennis 

 „voor de litterarische bronnenkritiek, die meestal twijfelacJitig 

 „ blijft waar de zekerheid der aanschouwing zoo gewenscht zou 

 „zijn, in de plaats stelt, is mij hoogst aangenaam en ik zal wel 

 „ niet behoeven te verzekeren , dat de ontworpen Vereeniging 

 „dan ook mijne volste sympathie wegdraagt, dat ik haar niet 

 „ slechts een vruchtbaar leven toewensch , maar met volle over- 



