60 



Men ziet het: Steeds achtereenvolgend: 1 segment zonder 

 aanliangselen , 6 segmenten met kieuwlooze, en 13 segmenten 

 met kieuwd ragende horstelbundels, maar terwijl bij n" 3 de 

 kieuwlooze tot het opgeblazen gedeelte, de kieuwdragende tot het 

 dunnere gedeelte behooren , zijn daarmee vergeleken bij n° 1 

 txvee , bij n° 2 één segment van 't voorste op 't middelste deel 

 overgegaan; terwijl bij n° 4 integendeel één segment van 't mid- 

 delste naar 't voorste gedeelte is overgebracht. 



Hoe kan dat? De zaak is eenvoudig deze: Levend ver- 

 toonen de Arenicolas geene scherpe scheiding tusschen 't voorste 

 en 't middelste deel des lichaams. Maar brengt men die wor- 

 men in alkohol of in glycerine, dan snoert het lichaam 

 zich ergens samen ; zoo ontstaat eene scheiding van 't borstel- 

 bundelsdragend deel des lichaams in tweeën, 't Is eene samen- 

 snoering als die, welke men bij sommige Holotlmriën opmerkt, 

 wanneer men ze levend op liquor brengt. 



Nu gebeurt niet altijd de samensnoering op de zelfde plaats 

 des lichaams. Zoo had zij bij n" 1 plaats gegrepen tusschen 

 't 5^ en 't 6^ segment, bij n" 2 tusschen 't 6^ en 't 1" segment, 

 enz. Daarin ligt dus de onmiddellijke verklaring van wat wij 

 in de voorgaande tabel uitdrukten. 



De figuren bij Audouin & Milne Edwards , Herklots, enz., 

 zijn dus naar spiritusexemplaren , de andere naar levende 

 exemplaren genomen. 



Werpt men eene Arenicola in alkohol of in glycerine dan 

 scheidt zij onmiddellijk eene geelgroene, opaliseerende vloeistof 



