80 



Daphniden. Daphnia Sima b.v. , die ook in dezelfde gracht in 

 menigte voorkwam , was na dienzelfden nacht in aantal niet 

 verminderd. Sida crystallina is doorschijnend , soms kristalhelder, 

 en heeft alleen op enkele plaatsen wat geelachtig pigment in hare 

 schalen gedeponeerd. Juist door hare doorschijnendheid is zij 

 voor 't onderzoek van den inwendigen bouw bijzonder geschikt. 

 Deze soort is merkwaardig, doordat zij eenigszins een' overgang 

 vormt tusschen de Daphniden en de nauw verwante Phyllopoden. 

 Zij nadert tot deze laatste vooreerst doordat zij wat meer in de 

 lengte is gerekt dan de andere Daphniden. Daarmee staat in 

 verband het grooter aantal pootenparen (n.1. 6 paar, tegen 5 of 4 

 paar bij andere Dajyhnideii). Verder nadert zij tot de Phyllopoden 

 door 't bezit van een langwerpig hart met twee zijdelingsche 

 spleet-openingen. (De andere Daphniden hebben een rond hart 

 met ééne zijdelingsche opening; de Phyllopoden een zeer lang- 

 werpig hart , een waar „ ruggevat ", met vele zijdelingsche spleet- 

 openingen). Ook vertoont het ovarium bij Sida geene scheiding 

 in kiemstok en dooierstok. Bij andere Daphniden beginnen de 

 heldere en ongekleurde kiemcellen zich in 't benedenste deel des 

 ovariums te ontwikkelen; de oliebolletjes van den dooier nemen 

 't boven- en 't vóórgedeelte in. 



Zeer in 't oogvallend is bij Sida de parige zuignap) („ Haft- 

 apparat'^) , aan de rugzijde, vlak achter den cephalothorax ge- 

 plaatst. Daarmee hecht zij zich dikwijls vast aan den wand van 

 't glas, waarin men het diertje bewaart. 



De Heer Ritzema Bos merkt vervolgens op , dat hij in 

 Juli 1873 op een paar exemplaren van Squalus mustelus L. , 

 die hij op 10 a 12 vademen diepte ten N. van Ameland en 

 Schiermonnikoog ving, aan de borstvinnen en de staartvin eene 

 Lernaeopioda-^ooYi aantrof, naar 't scheen , verschillend van 

 Lernaeopoda elongata. Die soort werd trouwens door Grant en 

 door Nordmann nergens anders gevonden dan aan de cornea 

 van Squalus Carcharias. Hij zegt, van de door hem gevonden 

 Lernaeop)oda ook de pygmaeën-mannetjes te hebben gevonden, 

 die aan de geslachts-openingen van het relatief kolossale wijfje 

 hangen , zich met hunne antennen vasthoudend. Aan elk der 



