120 



Bennet en van Olivier liaar in 1826 als „den tweehoornigen 

 platworm", zoiultT evenwel iets bij de door lien overgenomen 

 beschrijving van Pallas te voegen of eene nieuwe vindplaats op 

 te geven. Evenzoo Maitland in zijne „Fauna Belgii Sept." 

 Na deze schrijvers is zij , zoover ik weet , geheel in het vergeet- 

 boek geraakt en , wat zeer merkwaardig is , is zij door geen 

 buitenlandsch sclirijx er meer besproken , ja zelfs door den anders 

 zoo bij uitstek nauwkeurigen Diesing noch in zijn „ Systema Hel- 

 niinthum", noch in zijne „ Revision der Turbellarien" opgenomen. 



Ik zelf kende dezen worm reeds sedert jaren , doch meende 

 steeds dat hij even goed bekend was als de overige gewone 

 Planariadae: eerst in den laatsten tijd, toen ik mij op de studie 

 van alle tot dusverre beschreven europeesche Turbellarien was 

 gaan toeleggen , bleek het dat ik Pallas' Fasciola punctata vóór 

 mij had en dat deze soort, sedert dien schrijver niet meer afge- 

 beeld of beschreven , zeer de moeite waard was om opnieuw 

 eens bewerkt te worden. Deze worm is, behalve door zijne ge- 

 schiedenis, ook daarom zeer belangrijk, daar hij in zijn uitwendig 

 voorkomen in zeer groote mate van de overige inheemsche 

 (ja zelfs europeesche) zoetwater-Dendrocoelen afwijkt. Ik heb het 

 daarom zelfs noodig geoordeeld een nieuw geslacht „Bdellocepliala' 

 voor hem te vormen, (van „Bdella" bloedzuiger en „cephala" 

 kop), zijn Gmelinschen specifieken naam van bicornis latende en 

 den Pallasschen bijnaam van „ punctata " verwerpende. 



De Bdellocepliala bicornis heeft zwemmende eene zeer slanke 

 gedaante en wordt nagenoeg 23 mm. lang; de kop is hals- 

 vormig van het overige lichaam afgescheiden , dat (steeds bij 

 zwemmende individuen) zeer langwerpig is, bijna evenwijdige 

 zijranden vertoont en van achteren slechts weinig toegespitst ein- 

 digt (Fig. 1). De kop is vierhoekig, van voren afgeknot en 

 breeder dan aan den hals en bestaat uit een middelste gedeelte 

 (Fig. 2 , Fig. 3 , a) , dat als zuigorgaan fungeert en zich aan 

 de rugvlakte gewelfd voordoet, en uit de zijdelingsche vlakke 

 en met een afgeronden hoek eindigende oortjes (b). De voorste 

 ranrl van het middelste gedeelte is gebogen. Aan de buikvlakte 

 is de worm zeer plat; de kop (Fig. 3) vertoont aldaar in het 



