205 



korte afstanden van elkander, in de richting van de straal ge- 

 plaatste streepjes (e). Ik kon deze reeds duidelijk onderscheiden 

 niet behulp van een immersiestelsel van Gundlach , toen de wand 

 ongeveer 2 mmm dik was. Het ei heeft dan zijne volle grootte, 

 van ongeveer Vis *ot V12 millimeter, bereikt. Toch gaat ook nog 

 daarna de wandverdikking voort. Aan de verst gevorderde eieren 

 bedroeg de dikte van den eiwand tot 4 mmm. Bij genoegzaam 

 sterke en scherpe vergrooting (fig. 2) bleek nu ook ten duide- 

 lijkste, dat de zoo even genoemde streepjes in den eiwand eigenlijk 

 kanaaltjes zijn , die zich buitenwaarts trechtervormig verwijden 

 en den geheelen eiwand doorboren. 



De eieren van Cyanea hebben derhalve niet alleen een d ui- 

 delijken , tamelijk dikken wand , maar die wand is ook van een 

 groot getal openingen, ware poriënkanaaltjes , voorzien. Hij her- 

 innert in dit opzicht den wand der eieren van vele Beenige 

 Visschen , ja zelfs dien van sommige Zoogdieren. Het is inder- 

 daad treffend hetzelfde maaksel schier aan de beide polen van 

 het dierenrijk terug te vinden. 



Dat de doorboorde eiwand in dit geval niet anders kan zijn 

 dan een dooiervlies , met andere woorden een celwand , waarvan 

 de vorming geheel is uitgegaan van den daarbinnen bevatten 

 dooier, d. i. van het cellichaam , is duidelijk. Van een door 

 andere daarbuiten gelegen deelen gevormd zoogenaamd chorion 

 of van eene schaal kan hier geen sprake zijn. 



Natuurlijk doen zich nu eenige vragen voor. Welke is de 

 physiologische beteekenis dezer poriënkanaaltjes? Dienen zij alleen 

 voor de adeuïhaling der eieren in dien geënkysteerden toestand? 

 Of zouden zij wellicht de spermatozoïden bij de bevruchting 

 doorlaten ? Dit laatste zoude kunnen zijn , indien het bewezen 

 ware, dat de eieren, nog voorzien van hun wand, naar buiten 

 geraakten. Dit is echter verre van zeker. Het zoude ook kun- 

 nen zijn , — en het zoude daartoe niet aan op analogie steu- 

 nende gronden ontbreken , — dat niet de eieren , maar de em- 

 bryones , als zoogenaamde plamdae , zich een weg door het weefsel 

 der generatie- lobben naar buiten banen. Echter is het ook geens- 

 zins onmogelijk, dat de geënkysteerde , voor verdere ontwikkeling 



