208 



individu's der talrijke Campanulariën , inzonderheid Campanularia 

 gelatinosa, die langs de geheele kust op den zeebodem leven. 

 Toen ik den scliermrand van een dezer kleine Medusen on- 

 der het mikroskoop had gebracht , trof mij de duidelijkheid , 

 waarmede men den zenuwring (fig. 5 bc) onderscheiden kon. 

 Tevens bleek , dat zeer fijne vezelen daaruit zich naar elk rand- 

 lichaampje afbuigen en daarbinnen een kussenvormigen eindtoe- 

 stel (p) daarstellen. Vooral duidelijk werd dit na bijvoeging van 

 een weinig osmiumzuur, waardoor de omtrekken der vezeltjes 

 scherper geteekend werden. Blijkbaar had ik hier dezelfde deelen 

 in het oog , waarvan Hensen ^) in het voorbijgaan gewag heeft 

 gemaakt en die hij voor gehoorhaartjes hield. Dat men hier met 

 een ze.uw-eindtoestel in een zintuig te doen heeft , mag wel als 

 zeker gesteld worden , doch of die fijne vezeltjes werkelijke ge- 

 hoorhaartjes zijn, acht ik veel minder zeker. Waar men gehoor- 

 haartjes aantreft, zetelen deze op een epithelium. Hier daaren- 

 tegen vertoonen zich de fijne vezelen als onmiddellijke voortzet- 

 tingen van vezelen des zenuwrings. Of zij met vrije spitsen 

 eindigen, was zelfs niet duidelijk te zien. Nergens vertoonden 

 zij zich geïsoleerd , en zelfs wanneer men meende het uiteinde 

 van een haartje te zien, dan bleek het dat dit, bij veranderde 

 instelling van het mikroskoop , zich verder liet vervolgen en in 

 een van de andere zijde komende vezel overging. Bovendien 

 kwam het mij voor, dat zij niet vrij in de endolympha van het 

 randblaasje puilden , maar zelve nog door een geleiachtige , door- 

 schijnende tusschenstof tot het genoemde kussenvormig orgaan 

 verbonden waren. Eindelijk zouden in elk geval deze vermeende 

 haartjes niet rechtstreeks door de otolithen in trilling kunnen 

 worden gebracht, want deze (rrr) , ten getale van 4 tot 8, 

 zitten langs den binnenwand van het randlichaampje elk in een 

 eigen , uit een structuurloos vlies bestaand zakje , dat op een 

 tamelijken afstand van de veronderstelde spitsen der haartjes 

 gelegen is. 



') In zijne verhandeling over het gehoororgaan der Decapoden, Zeitschr. 

 f. wiss. Zool. Bd. XIII, p. 355, noot. 



