21^ 



lijn bogrensd worden (fig. 14 en 15). Iets dergelijks ziet men 

 ook zonder drukking aan op spiritus bewaarde voorwerpen. Het 

 middengedeelte der pignientmassa heeft zich tot een onregelma- 

 tigen klomp samengetrokken , maar zeer kleine afgescheiden pig- 

 mentklompjes liggen daar omheen als een buitenste kring (fig. 17) 

 en naar allen schijn tegen een vliesje aan, waaraan men ook 

 hier en daar eene <luidelijke plooiing meent te herkennen. Echter 

 zoude het kunnen zijn , dat die buitenste kring niet den chro- 

 matophorenwand aanduidde, maar de grenzen der bovengenoemde 

 kleine holte binnen welke de chromatophoor gelegen is. In weer- 

 wil van eenige daartoe aangewende moeite is het mij niet gelukt 

 de chromatophoren geheel te isoleeren. Men ziet hen derhalve 

 niet met de noodige scherpte om met zekerheid het bestaan 

 van zulk een vliezigen wand te herkennen. In elk geval is die 

 wand uiterst dun en rekbaar. Zelfs bij zeer sterke vergrooting 

 neemt men geene dubbele grenslijnen daaraan waar, en zij volgt 

 al de bewegingen van den gepigmenteerden inhoud. 



Evenzoo ben ik in onzekerheid gebleven omtrent het bestaan 

 van een kern in eiken chromatophoor. Andere waarnemers heb- 

 ben bij volwassen voorwerpen het bestaan van zulk een kern 

 waargenomen , die vooral na bijvoeging van azijnzuur zichtbaar 

 zoude worden. Op zich zelve beschouwd is de aanwezigheid van 

 zulk een kern , waardoor elke chromatophoor tot een ware cel 

 gestempeld wordt, dan ook zeer waarschijnlijk. Maar wat de 

 chromatophoren der embryones van Loligo betreft, zoo gelukte 

 het mij niet mij daarvan met zekerheid te vergewissen. Natuur- 

 lijk is het alleen mogelijk die kern te zien, wanneer de chroma- 

 tophoor zich in den staat van uitzetting bevindt en daardoor 

 doorschijnend genoeg is geworden om eenig daarin gelegen 

 lichaampje te kunnen waarnemen. Doch dan is hij tevens zoo 

 dun geworden, dat het schier onmogelijk is te zeggen of het- 

 geen men voor een kern meent te moeten houden (fig. 11) 

 inderdaad tot zijn iidioud behoort en niet een der daaronder 

 gelegen kleine kernen of cellen der omgevende embryonale cutis- 

 zelfstandigheid is, die door den chromatophoor heen schemert. 



De inhoud of, indien men liever wil, het lichaam van den 



