196 



buikig, van boven in een randstandige zoom verbreed is. Dit zak- 

 vorniige hulsel is vastgehecht ter plaatse, vs^aar anders de steel 

 van het diertje aan den celwand bevestigd is. Dit en de chitineuze 

 geaardheid der cystenhulsels wijzen m. i. er op, dat men hier met 

 de cyste van Cyttarocylis serrata zelve en niet met een of ander 

 parasitisch organisme te maken heeft. De cyste vertoont overeen- 

 komst met het organisme, dat door Cleve als Fungella arctica 

 beschreven en voor een of andere toestand van een Ciliaat ge- 

 houden werd. Bij een der huisjes was de verdere ruimte met een 

 doorschijnende, grauwgeelachtig gekleurde massa opgevuld. Flet 

 huisje schijnt ten slotte te vergaan. 



143. Cyttarocylis Ehrenhergii Cl. et L. 



Jörgensen, Ueber die Tintinnodeen der norwegischen West- 

 küste, Bergens Mus. Aarbog, 1899, n°. 2, bl. 36, PI. 3, fig. 31. 



Door Cleve werd in het Heldersche plankton een groote Cyt- 

 tarocylissoort gevonden, van welke hij eene afbeelding, doch geen 

 beschrijving gaf in zijn overzicht van het plankton voor 1898 en 

 die hij aanvankelijk hield voor de door Daday in zijne monografie 

 nieuw opgestelde soort Cyttarocylis Claparèdei, aldus genoemd 

 naar haren ontdekker, Claparède, die ze aan de Schotsche kust 

 waarnam en er een afbeelding van gaf (1863). Claparède be- 

 schouwde ze slechts als een geringde variëteit van de door hem en 

 Lachmann beschreven C. Ehrenhergii en liet ze daarom onbenoemd, 

 maar Daday, die een dergelijken, geringden vorm bij Napels vond, 

 welke hg voor de zelfde als de door Claparède afgebeelde variëteit 

 hield, verhief ze tot den rang van soort. 



Volgens Daday is C. Claparèdei nauw verwant met zijne 

 C. Markusovszkyi en ook met C. Ehrenhergii Cl, et L. Van gene 

 wijkt zij alleen af door het bezit van een paar ringen onder den 

 mondrand (ook door een iets grooter aantal wimperplaatjes?); de 

 structuur van de schaal is overigens geheel gelijk bij de beide soor- 

 ten. Van C. Ehrenhergii zouden beide zich onderscheiden, doordat 

 de veldjes op de schaal niet zooals bij C. Ehrenhergii uit onregel- 

 matige en ongelijk groote, rondachtige veelhoekjes bestaat, maar 

 meer regelmatig zeshoekig en ongeveer even groot zijn. 



