198 



De geringde bezaten tegenover de ongeringde individuen geen 

 doorgaande verschillen in de scliaalstructuur. Daar mijns inziens 

 het al of niet geringd zijn in dit geval (men lette bv. op de 

 onstandvastigheid van het aantal ringen) moeilijk als varieteits-, 

 nog minder als soortskenmerk kan gelden, maar waarschijnlijk 

 alleen een individueel of misschien. ook een ouderdomsverschil is, 

 beschouw ik alle individuen als tot één soort te behooren en wel 

 tot de oude C. Ehrenbergii, waarvan ik C. Markusovszkyi (met 

 Claparèdei) als een synoniem beschouw. Noch het verschil in 

 schaalstructuur, waaraan Daday het recht ontleende om de soorten 

 van elkaar te scheiden noch de afwijkende vorm van het in grootte 

 en afmetingen zoo uiterst variabele aanhangsel, op welk onder- 

 scheid Jörgensen den nadruk legt, schijnen mij de splitsing te 

 rechtvaardigen. 



Maten in [x van ex. uit eenzelfde planktonmonster van Helder: 



Bij één 'ex. telde ik 16 wimperplaatjes. 



Deze afmetingen stemmen met die van de twee door Jörgensen 

 gemeten huisjes volkomen overeen (1. 310 en 398, br. mond: 119 

 en 112, 1. steel: ±55). 



Bij Helder, in Juli. 



Een andere Tintinnide, door Cleve in hetzelfde planktonover- 

 zicht van 1898 afgebeeld onder den naam Ptychocylis Ehrenbergii 

 Cl. et L., aan de juistheid van welke determinatie hij echter zelf 

 twijfelde, bleek hem later te zijn Cyttarocylis serrata Möb. Overigens 

 geeft hij in zgn latere planktonoverzichten steeds Cytt. Ehrenbergii 

 op in plaats van C. Claparèdei (1898) en C. Markusovszkyi (1897). 



