199 



Levander (1894, bl." 88, PI. 3, fig. 6) vond aan de Finsche 

 kust een leeg huisje van een Tintinnide, dat hij als tot Cyttarocylis 

 (Tintin nus) Ehrenbergii Cl. et L. te beliooren beschouwt. In zijn 

 soort is het een ware reus, 1. 1045^, br. 238 pt; de mond is niet 

 gezaagd, het achtereinde van het dikwandige huisje is in een 

 korte, krachtige, licht gebogen spits uitgetrokken (Lev.). 



Tintinnus fistularis Möbius (1887, bl. 120, PI. 8, fig. 88), die 

 o. a. voor het Oostzeeplankton wordt opgegeven, ken ik uit ons 

 gebied niet. Aurivillius (1 897) houdt ze voor synoniem met Cyttaro- 

 cylis Claparèdei Daday. Jörgensen, die ze bij Bergen waarnam, 

 kan ze zoo min met C. Ehrenbergii als met C. Claparèdei ver- 

 eenigen. Verdere verschillen daargelaten is het geheele huisje met 

 van voren smalle, naar achtertoe breeder wordende ringen voor- 

 zien en is aanmerkelijk kleiner dan de genoemde soorten. Afmetingen 

 bij Möbius 1. 210, br. zL 35 |tc ; bij Jörgensen 1. 160/.*. 



144. PtycJiocylis urnuia Cl- et L. 



Jörgensen, Ueber die Tiutiunodeen der norwegischen Westküste, 

 Bergens Mus. Aarb., 1899, 2, bl, 19, PI. I, fig. 9. 



Tot nog toe alleen in het Noordzeegebied van Maart tot Nov., 

 maar nooit talrijk. Exemplaren, geheel overeenkomende met de 

 forma minor van Jörgensen komen voor naast andere, door kortere 

 woonkamer en langer aanhangsel gekenmerkte huisjes (Möbius, 

 1887, PI. 8, fig. 35). 



145. Tintinnopsis heroidea Stein 



Jörgensen, Ueber die Tintinnodeen der norwegischen Westküste, 

 Bergens Mus. Aarbog, 1899, PI. I, fig. 5. 



Tintinnopsishulsjes, die volkomen overeenkomen met de huisjes, 

 door Jörgensen (1, c.) afgebeeld, vond ik in het kustplaukton in 

 Nov. op H 7 (1. 65, br. 48 a*), en bij Helder (1. 85— 88;c«; br. 

 46—48 /*). (Voor de laatste zie ook Daday, 1887, PI. 19, fig. 4 en 5). 



Tintinuopsisvormen, die meer of minder groote gelijkenis met 

 Tint. beroidea vertoonen, komen vrij dikwijls, maar nooit talrijk 

 in het plankton van het kustgebied en vooral in de Waddenzee 

 en bij Helder voor. Vermoedelijk zijn sommige ervan zelfstandige 

 soorten. 



