200 



De soort Tiutiuuopsis beroidea schijut eenigszius als vergaarbak 

 te dienen, waarin allerlei vormen verzameld worden, die vaak vrij 

 groote, soms heel weinig, een enkele maal in 't geheel geen ge- 

 lijkenis met Tintinnopsis beroidea van Daday (1887) (op zichzelf 

 ook al een vormenreeks, maar dan toch met enkele, niet te zeer 

 uiteenwijkende hoofdkenmerken !) bezitten. 



146. Tintinnopsis hottnica Nordq. (fig. 15). 

 Nordquist, Bidrag till kannedomen om bottniska 

 Vikens och uorra Östersjöns evertebrat fauna, Meddel. 

 af Soc. p. Fauna et Flora fennica, XVII, 1890, 

 bl. 126, fig. 5. 



Een Tintinnopsissoort, waarvan vorm en afmetingen 

 overeenstemmen met een door Nordquist in de 

 noordelijke Oostzee ontdekte species, komt in de 

 zomer- en najaarsmaanden (Juli, Sept., Oct.) alge- 

 meen in het Zuiderzeeplankton voor en is ook uit- 

 sluitend tot de Zuiderzee beperkt; iu de Wadden- 

 zee trof ik er nooit een enkel individu van aan. 



Levander (1894 — 95) noemt de schaal buiavormig, 

 naar achteren toe lang uitgetrokken, het achtereinde 

 zelf in de regel schyfvormig afgestompt. Dit laatste 

 kenmerk nu wordt door Nordquist niet vermeld noch in de figuur 

 aangegeven en bg tallooze Zuiderzeeexemplaren heb ik van deze 

 verbreeding van het achtereinde nooit iets waargenomen. Nordquist 

 geeft als maten op: 1. 140, br. 20 // ; Levander: 1. 203, br. 25 ^a. 

 Voor een aantal huisjes uit het Zuiderzeeplankton wisselde de 

 lengte tusschen 130 en 192 ^ct, de breedte van den mond tusschen 

 24 en 30 ^. Het uiteinde was 5 (a dik. Dit klopt met de maat 

 van de kleinste doorsnede der Oostzeeexemplaren, die volgens de 

 figuren van Nordquist en Levander + '/g van de breedte van den 

 moudopening (20 — 25 i/.) bedraagt. De tijd van haar optreden en 

 voorkomen in de kustzee bij Helsingfors (Juli — Oktober) stemt 

 overeen met, dien, waarin zij in de Zuiderzee gevonden wordt. 



De Tintinnus pellucidus van 'Cleve (Plankton collected by the 

 Swedish Expedition to Spitzbergen in 1898, Kongl. Sv. Vet.-Ak. 



Fig. 15. Tintinnop 



sis bottnica Noidq. 



240 X. 



