201 



Handl., Bd. 32, n°. 3, 1899, bl. 24, PI. I, fig. 4), die door 

 Jörgensen (1899a) met de Tiutinnus (Tintinnopsis) bottnicus van 

 Nordquist tot één soort vereenigd werd onder den naam van 

 Leprotintinnus bottnicus, is een geheel andere soort. Men ver- 

 gelijke slechts de afbeeldingen en beschrijvingen van Nordquist 

 en Le vander met de afbeelding van Cleve en de beschrijving bg 

 Jörgensen! Cleve (1901, bl. 123, noot 2) zegt dus ten onrechte, 

 dat zijne soort (Tintinnus pellucidus) gebleken is dezelfde te zijn 

 als T. bottnicus Nordq. of Leprotintinnus bottnicus Jörgens., 

 maar zonder vreemde aangehechte lichaampjes. 



147. Tintinnopsis campanula Ehr. 



(incl. Tintinnopsis cincta (Cl. et L.) Dad. en Tintinnopsis 

 Bütschlii Dad.). 



Daday, Monographie der Familie der Tintinnodeen, Mittheil. 

 Zool. Stat. Neapel, Bd. VII, 1886-87, bl. 556—558, PI. 20, 

 fig. 4, 5 (T. Bütschlii), fig. 6-8 (T. cincta), fig. 9, 11, 13, 15 

 (T. campanula). 



De voor de Waddenzee en het kustplankton kenmerkende T. 

 campanula-cincta-Bütschliigroep is vooral vertegenwoordigd door 

 vormen, die de meeste overeenkomst vertoonen met de fig. 9 en 

 11 van PI. 20 in de monographie van Daday. Daarnaast treden 

 ook exemplaren op, die door de in verhouding tot de lengte 

 smallere en meer cylindervormige hulzen en door de zwak uitge- 

 bogen mondrand meer gelijkenis met de afbeeldingen van T. cincta 

 (vooral met fig. 7 en 8) bezitten. Het zeldzaamst zijn de vormen 

 met een zeer breeden zoom (fig. 13 en 15). De meeste huisjes 

 zijn in de voorste helft met een aantal even wijde ringen voorzien. 

 De graad van duidelijkheid is bij de verschillende individuen even- 

 wel zeer ongelijk, zoodat er tusschen (? schijnbaar) ongeringde en 

 sterk geringde exemplaren alle mogelijke overgangen bestaan. 



Een enkele maal trof ik een huisje met uitgebogen mondrand 

 en afgerond uiteinde, dat naar den vorm overeenkomt met Tintin- 

 nopsis Bütschlii Dad. (1. c. fig. 4), maar ervan afwijkt door het 

 gemis van ringen, waardoor het dus tot Tintinnopsis cyathus nadert. 



In het Holl. kustgebied der Noordzee en in de Waddenzee; 



